യുഡിഎഫ് ഭരണം 'ഇരുണ്ട കാലം' ഓർമ്മ പുതുക്കൽ പഴയകാല പത്ര താളുകളിലൂടെ

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

#ആനവണ്ടികൾ കട്ടപ്പുറത്ത്

#പൂട്ടലിന്റെ വക്കിൽ കെഎസ്ആർടിസി

#മാസം 124 കോടിയോളം രൂപ നഷ്ടം

#കെഎസ്ആർടിസി തനിയേ നിന്നുപോകും -വകുപ്പ് മന്ത്രി

തിരുവനന്തപുരം . കെടുകാര്യസ്ഥതയും ധൂർത്തും നടത്തിപ്പിലെ പാളിച്ചകളും കൊണ്ട് ഏതു നി മിഷവും പൂട്ടിപ്പോകാവുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് പാവപ്പെട്ടവരുടെ യാത്രാമാർഗ്ഗമായ കെഎസ്ആർ ടിസി. അതിരൂക്ഷമായ പ്രതിസന്ധിയിലേക്കാണ് അനുദിനം കോർപറേഷൻ കൂപ്പുകുത്തി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഒരുമാസം 124 കോടിയോളം രൂപ നഷ്ടത്തിലാണ് കോർപറേഷന്റെ പ്രവർത്തനം. ഇന്നത്തെ നിലയ്ക്ക് കെഎസ്ആർടി സി മുന്നോട്ടു പോകാൻ ബുദ്ധി മുട്ടാണെന്നും ഈ നിലയ്ക്കു പോയാൽ കെഎസ്ആർടിസി തനിയെ നിന്നു പോകുമെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടത് പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ജീവനക്കാർക്ക് ശമ്പളവും വിരമിച്ചവർക്ക് പെൻഷനും നൽകാൻ കഴിയാതെ നട്ടംതിരിയുകയാണ് കോർപറേഷൻ. വിവിധ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കായി 1400 കോടിയോളം രൂപയാണ് കൊടുത്തു തീർക്കാനുള്ളത്. കെടിഡി എഫ്സിക്കു മാത്രം 1370 കോടി രൂപ നൽകാനുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ മാസം 34 കോടിയും ഈ മാസം 50 കോടിയും കടമെടുത്താണ് ജീവനക്കാർക്ക് ശമ്പളം നൽകിയത്. കോർപറേഷനെ സഹായിക്കാൻ ബസ് ചാർജ് വർധിപ്പിച്ചെങ്കിലും കോർപറേഷന്റെ അധികച്ചെലവ് ആ വരുമാനവും ഇല്ലാതാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

#ഒരു നിലയ്ക്കും മുന്നോട്ടുപോകാൻ കഴിയാത്ത സ്ഥിതി

90 കോടിയോളം മാസന്തോറും നഷ്ട‌ം കെഎസ്ആർടിസിക്കുണ്ട്. ഒരു നിലയിലും മുന്നോട്ടു പോകാൻ കഴിയാത്ത സ്ഥിതിയാണ്. ഇതിനെന്തെങ്കിലും പ്രതിവിധി കണ്ടില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിയമസഭയിൽ തന്നെ പറയും, ഈ കെഎസ്ആർടിസി എന്നത് തനിയേ നിന്നേക്കുമെന്ന്. അത് യഥാർഥത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ പോവുകയാണ്.

-ഗതാഗതവകുപ്പ് മന്ത്രി

2014 ജൂൺ 5

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

#കുട്ടികൾ എവിടെപ്പോയി പഠിക്കും?

#40 ശതമാനം സ്കൂ‌കൂളുകളും അടച്ചുപൂട്ടൽ ഭീഷണിയിൽ

തിരുവനന്തപുരം • സംസ്ഥാനത്തെ പാവപ്പെട്ട വിദ്യാർഥികളുടെ ആശ്രയമായ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ 40 ശതമാനത്തോളം അടച്ചു പൂട്ടൽ ഭീഷണിയിൽ. ആദായകരമല്ലാത്ത പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളുടെ എണ്ണം 5137 ആയി ഉയർന്നു. ഈ സർക്കാർ വന്നശേഷം 1201 സ്‌കൂളുകളാണ് ഈ പട്ടികയിലേക്ക് പുതുതായി വന്നത്. മൂന്നു വർഷത്തിനിടെ അഞ്ഞൂറോളം അൺഎയ്‌ഡഡ് സിബിഎസ്ഇ സ്കൂളുകൾക്കും സംസ്ഥാന സിലബസ് പിന്തുടരുന്ന 2500-ഓളം അൺഎയ്‌ഡഡ് സ്‌കൂളുകൾക്കും അംഗീകാരം നൽകിയതോടെയാണ് ഇത്രയേറെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങൾ നഷ്ട‌പ്പട്ടികയിൽ ഇടംപിടിച്ചത്. ഇത്രയേറെ സ്കൂ‌ളുകൾക്ക് അംഗീകാരം നൽകിയത് പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പു തന്നെ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കിയെന്ന് ആക്ഷേപമുയരുന്നുണ്ട്.

നഷ്ടത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്കൂ‌ളുകളുടെ എണ്ണം കുറച്ചുകൊണ്ടു വരുന്നതിന് കഴിഞ്ഞ സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന നടപടികളെല്ലാം അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടത് സംസ്ഥാനത്തെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ രംഗം അടിമുടി പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി. പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളുടെ നിലവാരം ഉയർത്തി വിദ്യാർഥികളെ ആകർഷിക്കുന്നതിനുള്ള കഴിഞ്ഞ സർക്കാരിന്റെ ഇടപെടലുകൾ സംസ്ഥാനത്തെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്താകെ ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. മുൻ സർക്കാരിൻ്റെ കാലത്ത് 3936 സ്‌കൂളുകൾ മാത്രമായിരുന്നു നഷ്ടപ്പട്ടികയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അതാണിപ്പോൾ 5137 ആയി ഉയർന്നത്. 12,644 പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളാണ് സംസ്ഥാനത്തുള്ളത്. ഇതിൽ 2413 സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളും 2724 എയ്‌ഡഡ് സ്‌കൂളുകളും ലാഭകരമല്ലെന്നാണ് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന്റെ കണക്ക്. ദൂരപരിധി പാലിക്കാതെ സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെ അൺ എയ്‌ഡഡ് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകിയതും അവയ്‌ക്കെല്ലാം അംഗീകാരം നൽകിയതും പൊതു വിദ്യാലയങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചടിയായി.

കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെയോ സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെയോ അനുമതിയില്ലാതെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കരുതെന്നാണ് ചട്ടം. ഒരു ഡിവിഷനിൽ ശരാശരി 25- ൽതാഴെ കുട്ടികളുള്ള വിദ്യാലയങ്ങളെയാണ് അനാദായകരം എന്നതു കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്.

2014 31 

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

#കൊല്ലം പാതി കഴിഞ്ഞു

#പരീക്ഷയെഴുതിയത് പാഠപുസ്തകമില്ലാതെ

കോഴിക്കോട് . പരീക്ഷയെക്കാൾ വലിയൊരു പരീക്ഷണമാണ് സംസ്ഥാനത്തെ വിദ്യാർഥികൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. പാഠപുസ്തകം കാണാൻ പോലും കിട്ടാതെയാണ് വിദ്യാർഥികളിൽ ഏറെപ്പേരും അർധവാർഷിക പരീക്ഷയെഴുതിയത്. അധ്യയനവർഷം തീരാൻ മൂന്നു മാസം മാത്രം ശേഷിക്കെ, പുതിയതായി വന്നതും അല്ലാത്തതുമായ പാഠപുസ്തകളിൽ  ഏറെയും പല സ്കൂളുകളിലും എത്തിയിട്ടില്ല.

കാസർകോട്, പാലക്കാട്, പത്തനംതിട്ട, ഇടുക്കി ജില്ലകളിൽ മാത്രമാണ് ഒന്നാംപാദ പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ വിതരണം പൂർത്തിയാക്കിയത്. ഒക്ടോബർ 31-നകം പഠിപ്പിച്ചു തീർക്കേണ്ടതാണ് ഈ പുസ്തകങ്ങൾ. നവംബർ മുതൽ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങേണ്ട രണ്ടാം പാദ പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ വിതരണം തുടങ്ങിയിട്ടു പോലുമില്ല. ആവശ്യമായ പു സ്തകങ്ങൾ എത്രയെന്നറിയിക്കാൻ എഇഒ ഓഫീസുകളോട് നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അധികൃതർ പറയുമ്പോഴും, പല വിദ്യാഭ്യാസ ജില്ലാ ഓഫീസുകൾക്കും എത്ര പുസ്തകം വേണമെന്ന കാര്യത്തിൽ പോലും വ്യക്തതയില്ല.

ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക് ഡിപ്പോകളെ ഒഴിവാക്കി അച്ചടികേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് തപാൽ വഴിയാണ് പുസ്തകം വിതരണത്തിന് എത്തിക്കുന്നത്. സ്വകാര്യ ഏജൻസിയെ വിതരണം ഏൽപ്പിച്ചതാണ് പാഠപുസ്തക വിതരണം താളംതെറ്റാൻ കാരണം. വിദ്യാർഥികൾ മാത്രമല്ല, അധ്യാപകരും പുസ്തകം കിട്ടാതെ വെട്ടിലായിട്ടുണ്ട്.

കളറായതുകൊണ്ട് വൈകി -മന്ത്രി

പാഠപുസ്തകങ്ങൾ കളറിൽ അച്ചടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതു കൊണ്ടാണ് പുസ്തക വിതരണം വൈകിയത്. ഇത്രയേറെ പുസ്തകങ്ങൾ കളറിൽ അച്ചടിക്കാനുള്ള സംവിധാനം കാക്കനാട്ടെ കെബിപിഎസിനില്ല. അടുത്ത വർഷത്തെ പുസ്തകങ്ങൾ നേരത്തേതന്നെ അച്ചടിച്ച് വിതരണം ചെയ്യും.

2014 ഡിസംബർ 19

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

കേരളം ഇനി ഇരുട്ടിൽ

6303

ഇന്നുമുതൽ ലോഡ് ഷെഡ്ഡിങ്

രാവിലെയും വൈകിട്ടും അരമണിക്കൂർ വീതം വൈദ്യുതി മുടങ്ങും

വ്യവസായത്തിന് 25 ശതമാനം പവർകട്ട്

തിരുവനന്തപുരം • 

ജനജീവിതം കൂടുതൽ ദുസ്സഹമാക്കിക്കൊണ്ട് സംസ്ഥാനത്ത് ഒരു മണിക്കൂർ ലോഡ് ഷെഡ്ഡിങ് മന്ത്രിസഭ പ്രഖ്യാപിച്ചു. രാവിലെയും വൈകിട്ടും അരമണിക്കൂർ വീതമാണ് നിയന്ത്രണം. രാവിലെ ആറുമുതൽ ഒമ്പതുവരെയും വൈകിട്ട് ആറു മുതൽ പത്തു വരെയുമാണ് നിയന്ത്രണം വരിക. വീടുകളിൽ മാസ ഉപഭോഗം 200 യൂണിറ്റായി നിയന്ത്രിക്കാനും അതിനു മുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് യൂണിറ്റിന് യഥാർഥവില ഈടാക്കാനും വൈദ്യുതിബോർഡ് നീക്കം ആരംഭിച്ചതോടെ ജന ജീവിതം കൂടുതൽ ഇരുട്ടിലാകുമെന്ന് ഉറപ്പായി. ഇതിന് വൈദ്യുതി റെഗുലേറ്ററി കമ്മിഷന്റെ അനുമതി ആവശ്യമാണ്.

സംസ്ഥാനത്ത് ദിവസങ്ങളായി അപ്രഖ്യാപിത ലോഡ് ഷെഡ്ഡിങ് നിലവിലുണ്ട്. ഇത് നില നിൽക്കെയാണ് ഇപ്പോൾ മന്ത്രിസഭ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള പ്രഖ്യാപനം വന്നത്. ഇതല്ലാതെ മറ്റു മാർഗമില്ലെന്നാണ് സർക്കാർ നിലപാട്. കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ വൈദ്യുതി കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, തുലാവർഷം ശക്തമായി ലഭിച്ചാലേ ലോഡ് ഷെഡ്ഡിങ് ഒഴിവാക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കാനാവൂ എന്ന നിലയിലാണ്.

സാധാരണ വൈദ്യതി റെഗുലേറ്ററി കമ്മീഷന്റെ അനുവാദത്തോടെയാണ് ലോഡ് ഷെഡ്ഡിങ് പ്രഖ്യാപിക്കുക. എന്നാൽ, ഇത്തവണ, വൈദ്യുതി ബോർഡിന്റെ ശുപാർശ അനുസരിച്ച് മന്ത്രിസഭ പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു. വ്യവസായ - വാണിജ്യ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് 25 ശതമാനമാണ് പവർകട്ട്. ഇത് ഈ മേഖലകൾക്ക് കനത്ത തിരിച്ചടി ആകുമെന്നുറപ്പാണ്.

അധിക ഉപയോഗത്തിന് ഗാർഹിക ഉപഭോക്താക്കളും മറ്റുള്ളവരും യൂണിറ്റിന് യഥാർഥ വില നൽകണമെന്നാണ് ബോർഡ് നിലപാട്.

2012 സെപ്റ്റംബർ 27

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

ഓണത്തിനും ക്ഷേമമില്ല

പെൻഷനുകൾ മുടങ്ങിയിട്ട് 18 മാസം

മുടങ്ങിയത് 2014 നവംബർ മുതലുള്ള പെൻഷനുകൾ

തിരുവനന്തപുരം സംസ്ഥാനത്ത് വിവിധ ക്ഷേമ പെൻഷനുകൾ മുടങ്ങി. 18 മാസത്തെ പെൻഷനുകൾ കുടിശ്ശികയാണ്. 2014 നവംബർ മുതൽ 2016 മെയ് മാസം വരെ യുള്ള സാമുഹ്യ ക്ഷേമ പെൻഷൻ തുകകളാണ് മുടങ്ങിയത്. ഇതോടെ വയോധികരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളു മടക്കം 25 ലക്ഷത്തോളം ജനങ്ങൾ വറുതിയിലായി.

സാമൂഹികനീതി വകുപ്പാണ് ക്ഷേമ പെൻഷനുകൾ നടപ്പാക്കുന്നത്. തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളാണ് വിതരണ ഏജൻസി. പെൻഷന് അർഹതയുള്ളവരുടെ പട്ടിക തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങൾ നൽകിയെങ്കിലും സർക്കാർ തുക അനുവദിച്ചിട്ടില്ല.

ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളിൽ 21,94,638 പേരും നഗരസഭകളിൽ 2,11,385 പേരും കോർപ്പറേഷനുകളിൽ 1,37,244 പേരുമാണ് ക്ഷേമപെൻഷൻ വാങ്ങുന്നത്. കർഷക തൊഴിലാളി, വാർധക്യകാല പെൻഷനുകൾ പ്രതിമാസം 600 രൂപയാണ് നൽകുന്നത്. വിധവകൾ, വികലാംഗർ, 50 വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ അവിവാഹിതരായ വനിതകൾ എന്നിവർക്ക് 800 രൂപ വീതവും. ഇതനുസരിച്ച് ഒരുമാസം 1,91,96,72,000 രൂപ പെൻഷൻ ഇനത്തിൽ മാത്രം തുക ആവശ്യമുണ്ട്. കർഷക തൊഴിലാളി പെൻഷന് 5,10,547 പേരും വാർധക്യകാല പെൻഷന് 6,92,825 പേരും അർഹരാണ്.

കേരളത്തിൽ 1980ലെ സർക്കാരിൻ്റെ കാലത്താണ് 60 വയസ്സു കഴിഞ്ഞ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്ക് പ്രതിമാസം 45 രൂപ നിരക്കിൽ പെൻഷൻ നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചത്. പിന്നീട് വന്ന സർക്കാരുകൾ പടിപടിയായി തുക വർദ്ധിപ്പിച്ചാണ് 600 രൂപയിലേക്ക് എത്തിയത്.

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

ഖജനാവ് കാലി; നിത്യച്ചെലവിന് കൈനീട്ടണം

സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൻ്റെ അവസാനദിനം ട്രഷറി കാലി

തിരുവനന്തപുരം .ഖജനാവ് കാലിയായതോടെ, നിത്യചെലവിന് കൈനീട്ടേണ്ട ഗതികേടിലാണ് സംസ്ഥാന സർക്കാർ. ചെലവുകൾക്ക് കർശനനിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും അതൊന്നും ഖജനാവിനെ കാത്തില്ല. സാമ്പത്തിക വർഷത്തിന്റെ അവസാനനാളിൽ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കു പോലും പണമില്ലാത്ത നിലയിലാണ് സംസ്ഥാനം.

ഇന്ധനമടിക്കാൻ വകയില്ലാതെ പോലീസ് വാഹനങ്ങൾ പെരുവഴിയിലായി. സർക്കാർ ജീവനക്കാർക്ക് ശമ്പളം നൽകാൻ വേറെ വഴിതേടേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് സർക്കാർ. ഉച്ചയോടെ സബ് ട്രഷറികൾ നിശ്ചലമായി. സാധാരണ മാർച്ച് 31-ന് രാത്രി വൈകിയും പ്രവർത്തിക്കാറുള്ള ട്രഷറികൾ വൈകുന്നേരത്തോടെ പൂട്ടുന്ന അസാധാരണ സാഹചര്യത്തിനാണ് സംസ്ഥാനം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്.

922 കോടിയുടെ നീക്കിയിരുപ്പുമായാണ് സാമ്പത്തിക വർഷത്തിന്റെ അവസാന നാളിൽ ട്രഷറി പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയ ത്. സഹകരണ ബാങ്കുകളിൽ നിന്നുള്ള 76 കോടി രൂപയുടെ നിക്ഷേപം ഉൾപ്പെടെ 1620 കോടി രൂപയാണ് ആകെ വരവ്. ഇത്

ചെലവ് നേരിടാൻ പര്യാപ്തമാകില്ലെന്ന് മനസ്സിലായതോടെ, ചെലവുകൾക്ക് കർശന നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തി. സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ക്ഷേമനിധി ബോർഡുകൾ, പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ദേവസ്വം ബോർഡുകൾ, കോർപറേഷനു കൾ എന്നിവയിൽനിന്ന് ട്രഷറി യിലേക്ക് പണം മറിക്കാനായി പിന്നീട് ശ്രമം. അതും പരാജയ പ്പെട്ടതോടെയാണ് ട്രഷറികൾ പൂട്ടേണ്ടി വന്നത്. കൂടിയ പലിശയ്ക്ക് വായ്പ എടുക്കാനാണ് സർക്കാർ ശ്രമിക്കുന്നത്.

2014 ഏപ്രിൽ 01

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

എങ്ങുമെത്താതെ ഗെയിൽ പൈപ്പ് ലൈൻ പദ്ധതി

കൊച്ചി ഭൂവുടമകളുടെ സമ്മത പത്രം വാങ്ങാനാകാത്തതും പ്രതിഷേധം തണുപ്പിക്കാനാകാത്തതും ഗെയിൽ പൈപ്പ്ലൈൻ പദ്ധതിക്ക് തടസ്സമാകുന്നു. ഭൂവുടമകളുടെ എതിർപ്പാണ് വലിയ തടസ്സമായി മാറുന്നത്. പൈപ്പ്ലൈൻ ഭൂമിക്കടിയിലൂടെ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് ഭൂവുടമകളുടെ സമ്മതം വാങ്ങുന്ന നടപടികൾ വേഗത്തിലാക്കാൻ കളക്ടറുടെ അധ്യക്ഷതയിൽ ചേർന്ന യോഗം തീരുമാനമാകാതെ പിരിഞ്ഞു. പദ്ധതിയെ കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിക്കാൻ ആകാത്തതാണ് കാരണമെന്ന് ആക്ഷേപമുണ്ട്.

പുരയിടങ്ങളിലൂടെ പൈപ്പ്ലൈൻ സ്ഥാപിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്നും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ദുരന്തഭീതിയിൽ കഴിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് ഭുവുടമകൾ യോഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. അടുത്ത ദിവസം കൂടുതൽ കളക്ടർമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഭുവുടമകളുടെ യോഗം വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുരക്ഷ ഗെയിൽ അധികൃതർ ഉറപ്പാക്കണമെന്നും പൈപ്പ്ലൈനിനായി കണ്ടെത്തിയ ഭൂമിക്ക് വിപണി നിരക്കിലുള്ള വില നൽകണമെന്നും രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. കണ്ണൂർ വിമാനത്താവളത്തിന് പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് സമാനമായ മികച്ച നഷ്ട പരിഹാര പാക്കേജും പദ്ധതിയുടെ ഗുണദോഷങ്ങളെ കുറിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിക്കാനുള്ള നടപടികളും ഉണ്ടാകണമെന്ന് ആവശ്യമുയർന്നു.

2015 സെപ്റ്റംബർ 16

#സ്ഥലമെടുപ്പ് നടന്നില്ല

#ദേശീയപാത വികസനം മതിയാക്കി അതോറിറ്റി.

#45 മീറ്റർ ദേശീയപാത കേരളത്തിൽ സാധ്യമല്ല. അങ്ങനെ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ 15 വർഷം കഴിഞ്ഞാലും ദേശീയപാത വികസനം പൂർത്തിയാകില്ല.

--മുഖ്യമന്ത്രി

കോഴിക്കോട് സ്ഥലമെടുപ്പിനെ ചൊല്ലി കനത്ത പ്രതിഷേധങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നതിനിടെ ദേശീയപാത 17-ന്റെ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ ദേശീയപാതാ അതോറിറ്റി തീരുമാനിച്ചു. കർണാടക അതിർത്തിയായ തലപ്പാടി മുതൽ കുറ്റിപ്പുറം വരെയുള്ള 318 കിലോമീറ്റർ ദേശീയപാതാ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനാണ് അതോറിറ്റി തീരുമാനിച്ചത്.

തലപ്പാടി-കണ്ണൂർ, കണ്ണൂർ - വെങ്ങളം, വെങ്ങളം  - കുറ്റിപ്പുറം എന്നീ മൂന്നു റീച്ചുകളിലായാണ്പാത വികസനം ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്. ഒന്നാംഘട്ടത്തിൽ 303 ഹെക്ടർ ഭൂമിയും രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ 257 ഹെക്ടർ ഭൂമിയുമാണ് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. നാമമാത്രമായ ഭൂമിയാണ് ഇതുവരെ ഏറ്റെടുക്കാനായത്. അതുകൊണ്ടാണ് വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നതെന്ന് അതോറിറ്റി അധികൃതർ അറിയിച്ചു. ഡൽഹിയിൽ ചേർന്ന ഉന്നതസമിതി യോഗത്തിലാണ് അതോറിറ്റി തീരുമാനമുണ്ടായത്.

2014 ഒക്ടോബർ 28

ദേശാഭിമാനി

Thu, 05 March 2026

ടാറിനും കുടിശ്ശിക: റോഡ് പണി നിലച്ചു

തിരുവനന്തപുരം സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സമസ്തമേഖലകളെയും വ്യാപിച്ചു തുടങ്ങി. ടാർ വാങ്ങിയ വകയിലുള്ള കുടിശ്ശിക തീർക്കാതായതോടെ റോഡ് പണിയും അറ്റ കുറ്റപ്പണിയും നിലച്ചു. ടാർ വാങ്ങിയതിന് കൊച്ചിൻ റിഫൈനറിക്ക് 100 കോടി രൂപയാണ് സർക്കാർ കൊടുക്കാനുള്ളത്.

66 കോടി രൂപ അടുത്തിടെ അടച്ചെങ്കിലും 67 കോടി രൂപയ്ക്ക് ടാർ വീണ്ടുമെടുത്തു. ഇതോടെ യാണ് കമ്പനി കർശന നിലപാ ടിലേക്കെത്തിയത്. ഒരു താലൂക്കി ലെ റോഡ് പണിക്കുമാത്രം 100 ലോഡ് ടാറെങ്കിലും വേണം. ഇപ്പോൾ കമ്പനി നൽകിയ ടാ റിൽനിന്ന് നാലോ അഞ്ചോ ലോഡ് മാത്രമാണ് വിവിധയിട

ങ്ങളിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്നത്. കൊച്ചിൻ റിഫൈനറി കഴിഞ്ഞാ ൽ മംഗലാപുരത്തുള്ള റിഫൈ നറിയിലും ടാർ ഉത്പാദിപ്പിക്കു ന്നുണ്ട്. പണം നൽകിയാൽ മാ ത്രമേ അവർ ടാർ അനുവദിക്കൂ.

കരാറുകാരോട് നേരിട്ട് ടാർ എടുത്തുകൊള്ളാൻ സർക്കാർ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, കരാറുകാർക്കും സർക്കാർ പണം നൽകാനുള്ളതിനാൽ ഇതിന് ആരും തയ്യാറാകുന്നി ല്ല. ഫലത്തിൽ സംസ്ഥാനത്തെ റോഡ് നിർമാണവും അറ്റകുറ്റ പ്പണിയും അപ്പാടെ നിലച്ചമട്ടാ ണ്. ഗ്രാമീണറോഡുകളുടെ അറ്റ കുറ്റപ്പണി ഉടൻ പൂർത്തിയാക്കു മെന്ന് നവംബറിൽ പൊതുമരാ മത്ത് മന്ത്രി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു.

2014 ഡിസംബർ 16

https://www.facebook.com/share/v/19y15Hd5wm/

കേരളത്തിന്റെ ധനകാര്യ പ്രതിസന്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനകാരണം കടം ബാദ്ധ്യതയോ ? അല്ലേ... അല്ല.© ഡോ.തോമസ് ഐസക്

കേരളത്തിന്റെ ധനകാര്യ പ്രതിസന്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനകാരണം അതിരുവിട്ട കടമാണെന്നാണ് പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന്റെ സിദ്ധാന്തം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോഡ് കാസ്റ്റിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിക്കട്ടെ:

“ഷാരിഖ് -  അപ്പോൾ എവിടെയാണ് പാളിച്ച?”

🔘"സതീശൻ - കടം ഭയങ്കരമായി വർധിക്കുകയാണ്”.

“ഷാരിഖ് - കേട്ടു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ വിഷയം മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പറയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ നിലനിൽക്കുന്ന കടം നാലരലക്ഷം കോടിയാണ്.”

🔘"സതീശൻ - ഇപ്പോൾ അത് അഞ്ച് ലക്ഷം ആയി”. 

“ഷാരിഖ് - ഓക്കെ അഞ്ചു ലക്ഷം ആയി. സംസ്ഥാനത്തെ നമ്മുടെ മൊത്തം റവന്യൂ ഒരു വർഷത്തെ റവന്യൂ  നോക്കിയാൽ 1.4 ലക്ഷം കോടിയാണ്.”

♦️ഇതു കടപ്പേടിക്കാരുടെ പതിവ് പരിപാടിയാണ്. കടവർദ്ധനയുടെ കണക്ക് പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കുകയാണ്. 2006 ഇത് 48,000 കോടി രൂപയായിരുന്നു കടം. അതിപ്പോൾ, 10 ഇരട്ടി വർധിച്ച് അഞ്ച് ലക്ഷം കോടി രൂപയായി. ഇങ്ങനെ പോകുന്നു അവതരണം. ഈ വർധനയുടെ നാൾവഴി എടുത്താൽ നമ്മൾ കാണുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്. 

♦️വിഎസ് സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് (2006-2011) മൊത്തം കടം ബാധ്യതകൾ  75 ശതമാനമാണ് വർധിച്ചത്. തുടർന്നു വന്ന ഉമ്മൻ‌ ചാണ്ടി സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത്  (2011-2016) 93 ശതമാനം വർധിച്ചു. ഒന്നാം പിണറായി സർക്കാരിന്റെ കാലത്ത് (2016-2021) കോവിഡ് കാലമായിട്ടു കൂടി കടബാധ്യതകൾ 91 ശതമാനമേ വർധിച്ചുള്ളു. കോവിഡ് കാലത്ത് കൂടുതൽ വായ്‌പ എടുക്കാൻ കേന്ദ്ര സർക്കാർ അനുവാദം നൽകിയിട്ടും ഉമ്മൻ‌ ചാണ്ടി സർക്കാരിന്റെ കാലത്തേക്കാൾ കുറവായിരുന്നു കടബാധ്യതയിൽ ഉണ്ടായ വർധനവ്. രണ്ടാം പിണറായി  സർക്കാർ  (2021-2026) കാലത്തോ? കടബാധ്യത വർധിച്ചത് 60  ശതമാനം മാത്രം. ഇതാണ് വസ്തുത. 

♦️എന്നിട്ടും പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന്റെ വിമർശനം എൽഡിഎഫ് കടം വാങ്ങി മുടിച്ചു എന്നാണ്. പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന് അറിയാം മൊത്തം തുകയല്ല പ്രസക്തം. കടവും ജിഡിപിയും തമ്മിലുള്ള തോതാണ് പരിശോധിക്കണ്ടതെന്ന്.

വീണ്ടും പോഡ് കാസ്റ്റിലേക്ക് പോകാം.

🔘"സതീശൻ - ജി.എസ്.ഡി.പി.യുടെയും കടത്തിന്റെയും റേഷ്വൊ ആണ് പ്രധാന ഘടകം. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ ഈ റേഷ്വൊ എന്നു പറയുന്നതു 37 ശതമാനം ആണ്”. 

“ഷാരിഖ് - കറക്റ്റ്  ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സ്റ്റേറ്റുകളെയും വെച്ചു നോക്കിയാൽ അതിന്റെ മീഡിയം വരുന്ന  ശതമാനമാണ്.  അപ്പോളും നമ്മൾ 37 ശതമാനത്തിൽ നിൽക്കുകയാണ്.”

🔘"സതീശൻ  - അതു തന്നെ ഏറ്റവും മോശമായ അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുകയാണ് നമ്മൾ."

♦️നമ്മൾ ഏറ്റവും മോശമായ അവസ്ഥയിലാണോ? കോവിഡ്  കാലത്ത്  നമ്മുടെ കടം ജി.എസ്.ഡി.പി അനുപാതം 38.5 ശതമാനമായി ഉയർന്നു. കേന്ദ്രം അനുവദിച്ച മുഴുവൻ വായ്പയും കേരളം എടുത്തു. മറ്റു പല സംസ്ഥാനങ്ങളും ഇത് ചെയ്തില്ല. നമ്മളെടുത്ത വായ്പ മുഴുവനും ജനങ്ങൾക്ക്  സഹായമായി ചിലവഴിച്ചു. മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾ വായ്പ എടുത്ത പണത്തിൽ ഗണ്യമായ ഒരു സംഖ്യ ചിലവഴിക്കാതെ ട്രഷറിയിൽ തന്നെ  സൂക്ഷിച്ചു. മൂന്നു ലക്ഷം  കോടി രൂപ വരും ഇത്.

♦️കടം വാങ്ങിയ പണം കൊണ്ട്  റവന്യൂ ചിലവ് പാടില്ല. ആസ്തികൾ ഉണ്ടക്കാനേ പാടുള്ളൂവെന്ന ചിന്താഗതിക്കാരാണ് അവർ. കേരളത്തിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവും അതേ ചിന്താഗതിക്കാരനാണ്. കേരള സർക്കാർ അങ്ങനെ അല്ല ചിന്തിച്ചത്. 

♦️ആപത്തു ഘട്ടത്തിൽ ജനങ്ങൾക്കു പരമാവധി സഹായം നൽകി. ഈ നയത്തെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടോ? അല്ല കോവിഡ് കാലത്തും കടം ജി.ഡി.പി റേഷ്വൊ കുറക്കുന്നതാണോ ശരിയായ നയം എന്നാണോ പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് കരുതുന്നത്? എങ്കിൽ അത് കേരളത്തോട് തുറന്നു പറയണം.

♦️ഏതായാലും ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നയം അതല്ല. അതാതു കാലത്തെ ആവശ്യത്തിന് അനുസരിച്ചു കടത്തിന്റെ തോത് കൂട്ടുകയും കുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. കോവിഡിനു ശേഷമുള്ള കാലത്ത്  കടം ജി.ഡി.പി റേഷ്വൊ കുറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അത്  37 ശതമാനം അല്ല, 33 ശതമാനം ആണ്.

♦️കടം ജി.എസ്.ഡി.പി റേഷ്വൊ ഏറ്റവും റെക്കോർഡ് നിലവാരത്തിൽ എത്തിയത് ഏതു കാലത്താണെന്ന് പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന് അറിയാമോ? എ.കെ ആന്റണി ഭരിച്ചിരുന്ന (2004-2005) 41.65 ശതമാനം തൊട്ട് തലേ കൊല്ലം 41.53  ശതമാനം. 

♦️ഈ കടബാധ്യതയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ എ.കെ ആന്റണി സ്വീകരിച്ച മാർഗം ചിലവ് ചുരുക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലം കേരളം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ പ്രതിഷേധം നാട്ടിൽ ഉയരുകയും ചെയ്തു. വി.എസ് സർക്കാരിന്റെ കാലത്തും കടഭാരം കുറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ചിലവ് ചുരുക്കിക്കൊണ്ട് ആയിരുന്നില്ല. വരുമാനം വർധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു. 20 ശതമാനം വെച്ചാണ് അക്കാലത്തു വാറ്റ് നികുതി വർധിച്ചത്. ഇതിൽ ഏതാണ്‌ അഭികാമ്യം എന്നാണ് പ്രതിപക്ഷ  നേതാവ് കരുതുന്നത്?

♦️കടം പെരുകിയതു കൊണ്ട് പലിശയും മുതലും തിരിച്ചു കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കി ക്ഷേമ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഒന്നും പണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് കേരളം ഇന്ന് എന്നാണ് പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് പറയുന്നത്. 

വീണ്ടും പോഡ് കാസ്റ്റിലേക്ക് പോകാം. 

🔘"ഇവിടയുള്ള ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നമെന്നു പറയുന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തിനാല്പതിനായിരം  കോടിയാണ് നമ്മുടെ വരുമാനം എന്നിവിടെ പറഞ്ഞു. ഈ വരുമാനത്തിൽ നിന്ന് എത്ര ശതമാനം നമ്മൾ സാമൂഹിക ക്ഷേമപ്രവർത്തനത്തിനും  വികസന  പ്രവർത്തനത്തിനും  ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്? ഈ കടം തീർക്കണ്ടേ. കടവും കടത്തിന്റെ മേലെയുള്ള വലിയ പലിശയും ഇല്ലേ. അത് തീർക്കണ്ടേ. അതു കൂടാതെ ഉള്ള കടവും അടക്കേണ്ടേ". 

♦️ഹോ! എന്തൊരു അവസ്ഥ. ഈ വർഷം സർക്കാർ നൽകിയ ബജറ്റ് ഇൻ ബ്രീഫ് ആദ്യ പേജ് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ മതിയല്ലോ ഇത്തരം പരിഭ്രാന്തി മാറാൻ. സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ റവന്യൂ വരുമാനം 2026-2027-ൽ 1.83 ലക്ഷം കോടി രൂപ. അതിൽ പലിശ ചിലവ് 18.09 ശതമാനം ആണ്. റവന്യൂ ചിലവിന്റെ ശതമാനം ആയി കണക്കാക്കിയാൽ 15.08 ശതമാനമേ വരൂ. ബാക്കി പണം മറ്റ് ചെലവുകൾക്കായുണ്ട്. പിന്നെ തിരിച്ചടവ് കഴിഞ്ഞ് 55000 കോടി രൂപ വായ്‌പയും. അല്ലാതെ കടത്തിന്റെ തിരിച്ചടവും പലിശയും മൂലം മറ്റ് ചിലവിനൊന്നും പണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയൊന്നും കേരളത്തിന് ഇല്ല.

പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന്റെ അടുത്ത പ്രസ്താവന നോക്കാം. അദ്ദേഹം കടം വാങ്ങുന്നതിന് എതിരല്ല. പക്ഷേ, കടം വാങ്ങുന്ന പണം ഇന്നത്തേതു പോലെ ആകരുത് ചിലവഴിക്കുന്നത്. 

വീണ്ടും പോഡ് കാസ്റ്റിലേക്ക് പോകാം.

 

🔘“ഞാൻ കടം മേടിക്കുന്നതിന് എതിരല്ല. ഏത് ഗവണ്മെന്റ് ആണെങ്കിലും കടം എടുക്കണം. ബിസിനസ് ചെയ്യുമ്പോൾ കടം എടുക്കുന്നില്ലേ. ഒരു പുതിയ പ്രൊജക്റ്റ് വന്നാൽ. പക്ഷെ, നമ്മൾക്കു cost analysis വേണ്ടേ? ഒരു അഞ്ചു കോടി രൂപ ബിസിനസ്സിൽ കടമെടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ എത്ര കോടി രൂപയാണ് തിരിച്ചടക്കേണ്ടത്. അത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തിരിച്ചടക്കാൻ പറ്റും. നിങ്ങൾക്ക് income വന്ന് തുടങ്ങുമോ എന്നുള്ളതിനെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു പ്ലാൻ വേണ്ടേ? അതൊന്നുമില്ല. 

ഇപ്പോൾ കടം എടുക്കുന്നതിന്റെ ഒരു അമ്പതു ശതമാനത്തിൽ കൂടുതൽ അസ്സറ്റ് ക്രിയേഷനും ക്യാപിറ്റൽ എക്സ്പെൻഡിച്ചറിനും ആണെങ്കിൽ,  It  is  Good. എന്നാൽ ഇവിടെ വെറും അഞ്ചു ശതമാനമാണ് അസ്സറ്റ് ക്രിയേഷന് വേണ്ടി ചെയുന്നത്. കാരണം എന്താ? ഈ കടവും കടത്തിന്റെ ഇന്ററെസ്റ്റും വീട്ടാൻ വേണ്ടി  എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എമൗണ്ട്. അപ്പോൾ അത് വളരെ മോശമായിട്ടുള്ള ഒരു എക്സ്പെൻഡിച്ചറാണ്. അപ്പോൾ കേരളത്തിന്റെ ഇക്കോണമി എന്നുള്ളതു കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ ഒരു അവസ്ഥയിലാണ്. Very dangerous."

♦️പ്രതിപക്ഷ നേതാവിനോടുള്ള എന്റെ വിനീതമായ അഭ്യർഥന ഇതാണ്: ബജറ്റ് ഇൻ ബ്രീഫ് ഒന്നാം പേജ് ഒന്നു കൂടി വായിക്കുക. കേരളത്തിന്റെ ധനകമ്മി 55,410 കോടി രൂപ. മൂലധന ചിലവോ 30,961 കോടി രൂപ. 55 ശതമാനം വരും. 5 ശതമാനം പോലും ആസ്തി നിർമ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലായെന്ന് എങ്ങനെയാണു തട്ടിവിടുന്നത്? ഏതായാലും പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന്റെ തന്നെ മാനദണ്ഡ പ്രകാരം കേരളത്തിന് ധനകാര്യ സ്ഥിതി ഇന്ന് എന്താണ്? IT IS GOOD. 

വളരെ നന്ദി പ്രതിപക്ഷ നേതാവേ....

With most families opting elsewhere, who are Cong houses for?LAKSHMI ATHIRA @Kalpetta

With most families opting elsewhere, who are Cong houses for?

LAKSHMI ATHIRA @Kalpetta

QUESTIONS continue to mount over the beneficiaries of the Congress-led Mundakkai-Chooralmala rehabilitation housing project in Wayanad, even after the foundation stone was laid on Thursday. From the time the scheme was announced, one fundamental question has remained unanswered: who exactly will receive the houses?

According to the state government's official beneficiary list prepared after the Chooralmala-Mundakkai landslide, 410 families were found eligible for housing under the government rehabilitation project. Of these, 327 families opted to remain within the government's township scheme, while the rest chose to accept houses offered by other organisations after receiving ₹15 lakh from the government.

The IUML is constructing 105 houses for beneficiaries drawn largely from the government-approved list, along with a few families who were not included in the original list. In addition, several other organisations have together built around 50 houses for the affected families.

Meanwhile, around 70 families from Padavettikunnu, Attamala, and School Road are demanding inclusion in the official beneficiary list and thereby housing support. However, their demand is specifically for houses under the government project, not under those being constructed by the Congress or other organisations.

"These families belong to the 'go zone' marked by the John Mathai Commission. Though these areas were not directly affected, they are located very close to the landslide site and the families are still living in rented houses without any assistance from the government," said Naseer Alakkal, convener of the landslide victim action committee, Janashabdam.

"Their demand is for government houses, not for those built by the Muslim League or the Congress. They have discussed the matter with the district administration and a committee headed by the land revenue commissioner has been formed to examine their case," he said.

From the beginning, the Congress leadership has not provided a clear answer on who the beneficiaries of its housing project will be. In a recent response to TNIE, Congress Wayanad district vice-president Samshad Marakkar said beneficiaries would be selected only after construction is completed.

"Our primary aim is to complete the construction of the houses. There are many families in the Chooralmala-Attamala region who were not included in the government's official list. Congress will consider including them in our list," he said.

Also, there are allegations that certain local Congress leaders are attempting to include their relatives in the party's beneficiary list. However, Marakkar rejected the claims.

"At present, we aren't collecting applications from anyone. When applications are received, they will be scrutinised by a screening committee. The merit of each case will be examined before a final decision is taken," he added.

The CPM leadership in Wayanad, however, has expressed doubts about whether the Congress will complete the houses at all.

"There has been no transparency in the Congress project. They haven't revealed how much money has been collected or who the beneficiaries will be. In contrast, the state government will complete all 410 houses in the township. All beneficiaries who have not opted out will be accommodated there. Additionally, the government is reviewing complaints regarding the list. Since there are sufficient houses, all deserving families will be provided housing," said C K Saseendran, a senior CPM leader and former Kalpetta MLA.

Yet the central question persists: if most eligible families have already chosen either the government scheme or houses built by other organisations, who will ultimately occupy the homes constructed under the Congress project?

Included beneficiaries

 * According to the state govt's official beneficiary list, 410 families were found eligible for housing under the govt rehabilitation project

 * Of these, 327 families opted to remain within the govt's township scheme, while the rest chose to accept houses offered by other organisations after receiving ₹15 lakh from the govt

 * IUML is constructing 105 houses for beneficiaries drawn largely from the govt-approved list, along with a few families who were not included in original list

Would you like me to summarize the key points of this article or help you find more information regarding the Wayanad rehabilitation projects?

നൽകിയിട്ടുള്ള വാർത്തയുടെ മലയാള പരിഭാഷ താഴെ നൽകുന്നു:

ഭൂരിഭാഗം കുടുംബങ്ങളും മറ്റ് പദ്ധതികൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു; എങ്കിൽ കോൺഗ്രസ് വീടുകൾ ആർക്കുവേണ്ടി?

ലക്ഷ്മി ആതിര @ കൽപ്പറ്റ

വയനാട് മുണ്ടക്കൈ-ചൂരൽമല പുനരധിവാസത്തിനായി കോൺഗ്രസ് നടപ്പിലാക്കുന്ന ഭവന പദ്ധതിയുടെ ഗുണഭോക്താക്കളെ ചൊല്ലിയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ അനിശ്ചിതമായി തുടരുന്നു. വ്യാഴാഴ്ച പദ്ധതിയുടെ ശിലാസ്ഥാപനം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ഈ വീടുകൾ കൃത്യമായി ആർക്കാണ് ലഭിക്കുക എന്ന മൗലികമായ ചോദ്യത്തിന് ഇതുവരെ മറുപടി ലഭിച്ചിട്ടില്ല.

സർക്കാർ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഉരുൾപൊട്ടലിന് ശേഷം തയ്യാറാക്കിയ ഔദ്യോഗിക ഗുണഭോക്തൃ പട്ടികയിൽ 410 കുടുംബങ്ങളാണ് പുനരധിവാസത്തിന് അർഹരായിട്ടുള്ളത്. ഇതിൽ 327 കുടുംബങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ ടൗൺഷിപ്പ് പദ്ധതിയിൽ തുടരാൻ താൽപ്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ബാക്കിയുള്ളവർ സർക്കാർ നൽകുന്ന 15 ലക്ഷം രൂപ കൈപ്പറ്റി മറ്റ് സംഘടനകൾ നൽകുന്ന വീടുകൾ സ്വീകരിക്കാനാണ് തീരുമാനിച്ചത്.

ഐ.യു.എം.എൽ (IUML) നിർമ്മിക്കുന്ന 105 വീടുകളിലെ ഗുണഭോക്താക്കളിൽ ഭൂരിഭാഗവും സർക്കാർ പട്ടികയിൽ ഉള്ളവരാണ്. കൂടാതെ മറ്റ് സംഘടനകൾ ചേർന്ന് ഏകദേശം 50 ഓളം വീടുകൾ ദുരിതബാധിതർക്കായി നിർമ്മിച്ചു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതേ സമയം, പാടിവെട്ടിക്കുന്ന്, അട്ടമല, സ്കൂൾ റോഡ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 70-ഓളം കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളെ ഔദ്യോഗിക പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണമെന്നും വീട് നൽകണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇവരുടെ ആവശ്യം സർക്കാർ പദ്ധതിയിൽ ഉൾപ്പെടാനാണ്, അല്ലാതെ കോൺഗ്രസോ മറ്റ് സംഘടനകളോ നിർമ്മിക്കുന്ന വീടുകൾക്കായല്ല.

"ജോൺ മത്തായി കമ്മീഷൻ അടയാളപ്പെടുത്തിയ 'ഗോ സോണിൽ' (go zone) ഉൾപ്പെട്ടവരാണ് ഈ കുടുംബങ്ങൾ. ഉരുൾപൊട്ടൽ ഇവരെ നേരിട്ട് ബാധിച്ചില്ലെങ്കിലും, അപകടം നടന്ന സ്ഥലത്തിന് തൊട്ടടുത്താണ് ഇവരുടെ താമസം. നിലവിൽ സർക്കാരിൽ നിന്ന് യാതൊരു സഹായവും ലഭിക്കാതെ വാടക വീടുകളിലാണ് ഇവർ കഴിയുന്നത്," എന്ന് ജനശബ്ദം ആക്ഷൻ കമ്മിറ്റി കൺവീനർ നസീർ ആലക്കൽ പറഞ്ഞു.

തുടക്കം മുതൽ തന്നെ, തങ്ങളുടെ ഭവന പദ്ധതിയുടെ ഗുണഭോക്താക്കൾ ആരാണെന്ന കാര്യത്തിൽ വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകാൻ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായതിന് ശേഷം മാത്രമേ ഗുണഭോക്താക്കളെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ എന്നാണ് കോൺഗ്രസ് വയനാട് ജില്ലാ വൈസ് പ്രസിഡന്റ് സംഷാദ് മരയ്ക്കാർ അറിയിച്ചത്. "വീടുകളുടെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കുക എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം. സർക്കാർ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടാത്ത നിരവധി കുടുംബങ്ങൾ ചൂരൽമല - അട്ടമല മേഖലയിലുണ്ട്. അവരെ പരിഗണിക്കുന്ന കാര്യം കോൺഗ്രസ് ആലോചിക്കും," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പ്രാദേശിക കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ തങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെ പട്ടികയിൽ തിരുകിക്കയറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ആരോപണവും അദ്ദേഹം നിഷേധിച്ചു. എന്നാൽ, കോൺഗ്രസ് ഈ വീടുകൾ പൂർത്തിയാക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സി.പി.എം നേതൃത്വം സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കോൺഗ്രസ് പദ്ധതിയിൽ സുതാര്യതയില്ലെന്നും, എത്ര രൂപ പിരിച്ചെന്നോ ആർക്കാണ് വീട് നൽകുന്നതെന്നോ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നും മുൻ കൽപ്പറ്റ എം.എൽ.എ സി.കെ. ശശീന്ദ്രൻ ആരോപിച്ചു.

ചുരുക്കത്തിൽ, അർഹരായ ഭൂരിഭാഗം കുടുംബങ്ങളും സർക്കാരിന്റെയോ മറ്റ് സംഘടനകളുടെയോ പദ്ധതികൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു കഴിഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ, കോൺഗ്രസ് നിർമ്മിക്കുന്ന ഈ വീടുകളിൽ ആര് താമസിക്കും എന്ന ചോദ്യം ബാക്കിയാവുകയാണ്.

ഗുണഭോക്താക്കളുടെ കണക്കുകൾ

 * സർക്കാരിന്റെ ഔദ്യോഗിക പട്ടിക പ്രകാരം അർഹരായ കുടുംബങ്ങൾ: 410

 * സർക്കാർ ടൗൺഷിപ്പിൽ തുടരാൻ താൽപ്പര്യപ്പെട്ടവർ: 327

 * ഐ.യു.എം.എൽ (IUML) നിർമ്മിക്കുന്ന വീടുകൾ: 105

U.P. receives over 84% of all out-of-State MPLADS funds

Only 21 MPs, two of them from the Lok Sabha, accounted for all of the out-of-usual-area spending

In the works: Reconstruction of a road begins near NH-709B, Sisana village, in Baghpat, Uttar Pradesh on February 4. ANI

Nitika Francis 

 

Vignesh Radhakrishnan

Twenty-one MPs recommended works outside the State or constituency they were elected from or are associated with, using their Members of Parliament Local Area Development Scheme (MPLADS) funds, an analysis by The Hindu has found. And of the more than ₹18 crore spent on works which were completed based on these recommendations, the vast majority — 84% — went to districts in Uttar Pradesh.

Of the 530 MPs for whom “completed works” data is available, these 21 MPs account for all of the out-of-usual-area spending. All other MPs used their allocated funds in the districts or States they represent or are associated with.

The analysis by The Hindu covered around 21,000 works completed between 2023 and 2026. The data were sourced from the Empowered Indian MPLADS dashboard and cross-verified with the mplads.gov.in website. It was collected on February 23, 2026.

An elected Lok Sabha MP can generally recommend works in the district(s) their constituency encompasses. An elected Rajya Sabha MP can recommend works only within the State they are elected from, while nominated MPs can recommend works anywhere in the country. There are also limited exceptions: MPs can recommend up to ₹50 lakh in a financial year outside their usual region (raised from ₹25 lakh after April 2023) and can also contribute up to ₹1 crore per annum for rehabilitation and reconstruction in areas affected by natural “calamities of severe nature”, as declared by the Government of India, subject to additional scrutiny.

Exhaustive list

Of the 21 MPs, only two are from the Lok Sabha. Mala Rajya Laxmi Shah of the Bharatiya Janata Party (BJP), the Lok Sabha MP from Uttarakhand’s Tehri Garhwal, spent ₹49,96,274 on footpaths and pedestrian ways built in two villages of Agra district. This amount is about 57% of her total spending of ₹87.4 lakh on all completed works. In other words, more than half of her spending on completed works went to Uttar Pradesh, with the rest spent in the Dehradun district, where parts of the Tehri Garhwal Lok Sabha constituency lie. When The Hindu reached out to her, she declined to comment.

Another Lok Sabha MP, Kirti Vardhan Singh from Uttar Pradesh, spent ₹10 lakh on a protective structure in Nagaland. Sadanand Mhalu Shet Tanavade, the sitting Rajya Sabha MP of the BJP from Goa, spent ₹48.6 lakh on street light poles installed in 20 locations across the Shahjahanpur district of Uttar Pradesh. The amount is about 27% of his total spending on all completed works.

Chunnilal Garasiya, the sitting Rajya Sabha MP of the BJP from Rajasthan, spent ₹98 lakh on LED lights installed in two districts of Uttar Pradesh, about 80% of his total spending on all completed works. He said he did not remember the specific areas for which he had recommended the works from the MPLADS funds. “I don’t exactly remember the sectors or areas for which I have made recommendations. These things are handled by my private secretary. I have not even completed two years in office,” Mr. Garasiya told The Hindu over phone. Mr. Garasiya was elected to the Rajya Sabha from Rajasthan in April 2024.

Sitting Rajya Sabha MP of the Jharkhand Mukti Morcha from Jharkhand, Sarfraz Ahmad, spent ₹92.03 lakh on installing LED lights and building roads in the Agra and Pilibhit districts. This is one of the very few instances of such “out-of-State” funding wherein the involved MP is from a regional party and has contributed such a substantial amount to a State where said party has no footing. “I have followed the rules of the Rajya Sabha and as a member I am entitled to recommend a certain percentage of the MPLADS funds to other States as well. I have recommended the funds to Jharkhand also, “ Mr. Ahmad told The Hindu over phone. Asked about any other specific reason to recommend funds out of his usual area, Mr. Ahmed said, “The way I have my people in Jharkhand, in the similar way I have my people in Uttar Pradesh as well.”

Other sitting Rajya Sabha MPs who sent money to works in Uttar Pradesh include BJP’s Rajendra Gehlot and Congress’s Pramod Tiwari, both from Rajasthan; BJP’s Satish Chandra Dubey from Bihar; and Congress’ K.T.S. Tulsi and Phulo Devi Netam from Chhattisgarh. Together, they sent around ₹75 lakh to various projects in Uttar Pradesh. Of the ₹18 crore out-of-usual-area funds, about 6% went to Bihar, and sitting BJP Rajya Sabha MP Dhananjay Bhimrao Mahadik from Maharashtra accounts for most of it. He spent close to ₹1 crore on works in Bihar, spread across two financial years.

The established norm

While nominated Rajya Sabha MPs are allowed to use their MPLADS funds anywhere in the country, few actually do so beyond the State they’re associated with. Most concentrate spending in the States where they built their careers — the very achievements that led to their nomination.

For instance, ace track and field athlete P.T. Usha, who was nominated to the Rajya Sabha, has spent all of her MPLADS funds thus far on roads and playgrounds and to purchase school buses across Kerala. Similarly, Dharmasthala’s Veerendra Heggade spent all his funds till now in Karnataka.

The lion’s share

Gulam Ali Khatana is a notable exception. He was born and educated in Jammu & Kashmir and has his permanent residence in the Union Territory. He is identified as a BJP member in his Rajya Sabha profile and has served as a spokesperson of the party’s J&K unit. At the time of appointment, he was the lone member representing the State in the Upper House. Of the 20 questions he has raised in the Rajya Sabha, 16 relate specifically to matters in J&K, including questions on welfare funds for tribal communities and their forest rights. Mr. Khatana is a member of the Scheduled Tribe (Gurjar/Gujjar) community, according to his Rajya Sabha profile. Yet he spent nearly ₹12 crore of his MPLADS funds to install LED lights in various districts of Uttar Pradesh, accounting for over 95% of his total MPLADS expense. Of the 21 MPs analysed for mismatched funds, Mr. Khatana accounts for the largest share. Uttar Pradesh already receives a large share of MPLADS funds because it sends the most MPs to Parliament. Of the 20,858 works completed between 2023 and 2026, 26% were in Uttar Pradesh. Around a fifth of the utilised funds also went to the State. Uttar Pradesh utilises more than twice as much MPLADS funds as the second-ranked Tamil Nadu, with the latter accounting for around 9%.

Against this background, the mismatch is more pronounced: over 84% of the out-of-usual-area funds were directed to Uttar Pradesh. In several instances, the funds came from MPs elected from or associated with States with lower per capita incomes and a smaller share of MPLADS funds. J&K, with which Mr. Khatana is so strongly associated, received only 0.6% of the MPLADS utilised funds and accounted for only about 1% of completed works.

With inputs from Mohammed Iqbal, Ishita Mishra, Amit Bhelari, who are reporters at The Hindu, and Suman Raj L., Shriram N., and Nivedha M. who interned with the Data Team.

data point

Check this out: U.P. receives over 84% of all out-of-State MPLADS funds

https://epaper.thehindu.com/ccidist-ws/th/th_kochi/issues/173558/OPS/G03FLIP9U.1+GILFLKN4A.1.html?rev=2026-03-02T01%3A13%3A40%2B05%3A30

ഹിന്ദു പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ വാർത്തയുടെ മലയാളം പരിഭാഷ താഴെ നൽകുന്നു:

മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കുള്ള MPLADS ഫണ്ടിന്റെ 84 ശതമാനവും ലഭിക്കുന്നത് ഉത്തർപ്രദേശിന്

തങ്ങളുടെ സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തോ മണ്ഡലത്തിന് പുറത്തോ ഫണ്ട് ചിലവഴിച്ചതിൽ 21 എം.പിമാർ മാത്രമാണുള്ളത്; ഇതിൽ രണ്ടുപേർ മാത്രമാണ് ലോക്‌സഭയിൽ നിന്നുള്ളവർ.

തങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തോ അല്ലെങ്കിൽ മണ്ഡലത്തിന് പുറത്തോ എം.പി ഫണ്ട് (MPLADS) ഉപയോഗിച്ച് വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശുപാർശ ചെയ്തത് 21 എം.പിമാരാണെന്ന് 'ദി ഹിന്ദു' നടത്തിയ വിശകലനത്തിൽ കണ്ടെത്തി. ഇത്തരത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കിയ പ്രവൃത്തികൾക്കായി ചിലവഴിച്ച 18 കോടി രൂപയിൽ 84 ശതമാനവും പോയത് ഉത്തർപ്രദേശിലെ വിവിധ ജില്ലകളിലേക്കാണ്.

ലഭ്യമായ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഭൂരിഭാഗം എം.പിമാരും തങ്ങളുടെ മണ്ഡലത്തിലോ സംസ്ഥാനത്തോ ആണ് ഫണ്ട് ചിലവഴിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ 21 പേർ മാത്രമാണ് ഈ കീഴ്‌വഴക്കത്തിൽ നിന്ന് മാറി സഞ്ചരിച്ചത്. 2023-നും 2026-നും ഇടയിൽ പൂർത്തിയായ 21,000 പ്രവൃത്തികളാണ് വിശകലനത്തിന് വിധേയമാക്കിയത്.

നിയമങ്ങൾ ഇങ്ങനെ:

 * ലോക്‌സഭ എം.പി: തങ്ങളുടെ മണ്ഡലത്തിൽ വരുന്ന ജില്ലകളിൽ ഫണ്ട് ചിലവഴിക്കാം.

 * രാജ്യസഭ എം.പി: തങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്ത സംസ്ഥാനത്തിനുള്ളിൽ മാത്രം.

 * നോമിനേറ്റഡ് എം.പി: രാജ്യത്ത് എവിടെയും ഫണ്ട് ഉപയോഗിക്കാം.

 * ഒഴിവാക്കലുകൾ: ഒരു സാമ്പത്തിക വർഷം 50 ലക്ഷം രൂപ വരെ സ്വന്തം മേഖലയ്ക്ക് പുറത്ത് ചിലവഴിക്കാൻ അനുമതിയുണ്ട്. പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങൾ ബാധിച്ച മേഖലകളിൽ പുനരധിവാസത്തിനായി ഒരു കോടി രൂപ വരെയും നൽകാം.

പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ:

 * ലോക്‌സഭ എം.പിമാർ: ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ തെഹ്‌രി ഗർവാളിൽ നിന്നുള്ള ബിജെപി എം.പി മാല രാജ്യ ലക്ഷ്മി ഷാ തന്റെ ആകെ ചിലവിന്റെ 57 ശതമാനവും (ഏകദേശം 50 ലക്ഷം രൂപ) ആഗ്രയിലെ കാൽനടപ്പാതകൾ നിർമ്മിക്കാനാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. യുപിയിൽ നിന്നുള്ള കീർത്തി വർധൻ സിംഗ് 10 ലക്ഷം രൂപ നാഗാലാൻഡിലെ ഒരു നിർമ്മാണത്തിനായി നൽകി.

 * ഗുലാം അലി ഖതാന: ജമ്മു കശ്മീരിൽ നിന്നുള്ള നോമിനേറ്റഡ് അംഗമായ ഇദ്ദേഹം തന്റെ ഫണ്ടിന്റെ 95 ശതമാനവും (ഏകദേശം 12 കോടി രൂപ) ഉത്തർപ്രദേശിൽ എൽഇഡി വിളക്കുകൾ സ്ഥാപിക്കാനാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ഇദ്ദേഹമാണ് ഇത്തരത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തുക പുറത്തേക്ക് നൽകിയ എം.പി.

 * മറ്റ് പ്രമുഖർ: ഗോവയിൽ നിന്നുള്ള സദാനന്ദ് ഷെത് തനവാഡെ, രാജസ്ഥാനിൽ നിന്നുള്ള ചുन्नीലാൽ ഗരാസിയ എന്നിവരും വലിയ തുക യുപിയിലേക്ക് നൽകി. ജാർഖണ്ഡിൽ നിന്നുള്ള ജെ.എം.എം എം.പി സർഫറാസ് അഹമ്മദ് തന്റെ ഫണ്ട് ആഗ്രയിലും പിലിഭിത്തിലും ചിലവഴിച്ചു. ഉത്തർപ്രദേശിൽ തനിക്ക് പരിചയക്കാരുള്ളതിനാലാണ് ഫണ്ട് നൽകിയതെന്നാണ് അദ്ദേഹം ഇതിന് മറുപടി നൽകിയത്.

യു.പിക്ക് ലഭിക്കുന്ന മുൻഗണന:

രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ എം.പിമാരുള്ള സംസ്ഥാനമായതിനാൽ ഉത്തർപ്രദേശിന് സ്വാഭാവികമായും വലിയൊരു പങ്ക് എം.പി ഫണ്ട് ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എം.പിമാർ കൂടി തങ്ങളുടെ ഫണ്ട് അങ്ങോട്ട് മാറ്റുന്നത് ഈ വ്യത്യാസം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. 2023-26 കാലയളവിൽ പൂർത്തിയായ പ്രവൃത്തികളിൽ 26 ശതമാനവും യുപിയിലാണ്. അതേസമയം ജമ്മു കശ്മീർ പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ആകെ ഫണ്ടിന്റെ 0.6% മാത്രമാണ് ലഭിച്ചത്.

പി.ടി. ഉഷയെപ്പോലുള്ള നോമിനേറ്റഡ് അംഗങ്ങൾ തങ്ങൾ വളർന്നുവന്ന കേരളം പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ തന്നെ ഫണ്ട് പൂർണ്ണമായും ചിലവഴിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത്തരം വൻതോതിലുള്ള ഫണ്ട് മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്.

കർണാടകയ്ക്കു ശേഷം തെലങ്കാനയിലും ബുൾഡോസർ രാജ്

കർണാടകയ്ക്കു ശേഷം  തെലങ്കാനയിലും ബുൾഡോസർ രാജ് അരങ്ങേറിയത് ആശങ്ക ഉളവാക്കുന്ന വാർത്തയാണ്. ഖമ്മം ജില്ലയിലെ വെളുഗുമറ്റ്‌ല ഗ്രാമത്തിലുള്ള ഭൂദാൻ ഭൂമിയിലെ 700 വീടുകളാണ് പൊലീസ് അകമ്പടിയിൽ അടിച്ചു നിരത്തപ്പെട്ടത്. യാതൊരുവിധ മുൻകൂർ നോട്ടീസും നൽകാതെ ഫെബ്രുവരി 25-ന് പുലർച്ചെയാണ്, എല്ലാ തിരിച്ചറിയൽ രേഖകളുമുള്ള മൂവായിരത്തോളം പേരെ കോൺഗ്രസ്സ് സർക്കാർ ഭവനരഹിതരാക്കിയത്. 

ആചാര്യ വിനോബ ഭാവെ നേതൃത്വം നൽകിയ ഭൂദാൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കാലത്ത് ഭൂരഹിത കുടുംബങ്ങൾക്ക് അനുവദിച്ചു നൽകിയ വിനോബ നഗറിലെ വീടുകളാണ് കോൺഗ്രസ് സർക്കാർ  പൊളിച്ചു നീക്കിയത്. ഭൂദാൻ പ്രസ്ഥാനത്തിൻ്റെ  പരിമിതമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെ പോലും തെലങ്കാനയിലെ  കോൺഗ്രസ്സിന് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് ആശ്ചര്യകരമാണ്.

യലഹങ്കയിലെ ബുൾഡോസർ രാജിന്റെ ഇരകൾ ഇപ്പോഴും തെരുവിൽ ജീവിതം തള്ളി നീക്കുകയാണ്. ഇത്തരം മനുഷ്യത്വ ഹീനമായ നടപടികൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകാനും നടത്തിപ്പുകാരാവാനും എങ്ങനെ കോൺഗ്രസിന് കഴിയുന്നു? തങ്ങളാണ് ഇടതുപക്ഷം എന്ന് വീമ്പു പറയുന്ന കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസ് നേതൃത്വം ഇതിനു മറുപടി പറയണം. തെലങ്കാന സർക്കാരിൻ്റെ കൂറ്റൻ പരസ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ മാധ്യമങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്ന  കോൺഗ്രസിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ആണത്.

മഹാദുരന്തത്തിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ കേരളം ചേർത്തു നിർത്തി അവർക്ക് പുതിയ വീടുകൾ നൽകി പുനരധിവാസ - പുനർനിർമ്മാണത്തിന്റെ പുതിയ മാതൃക തീർത്ത ഘട്ടത്തിലാണ് തെലങ്കാനയിലെ സർക്കാർ പട്ടയമുള്ളവരെ  പോലും വ്യാജപട്ടയക്കാരായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. കേരളത്തിലെ സർക്കാർ പട്ടയം ഇല്ലാത്തവർക്ക് പട്ടയം നൽകി അവരെ ഭൂമിയുടെ അവകാശികളാക്കി മാറ്റുമ്പോഴാണ് തെലങ്കാനയിലെ ഈ കുടിയൊഴിപ്പിക്കൽ. ഉത്തരേന്ത്യൻ ബിജെപി സർക്കാരുകളുടെ തനി പകർപ്പാണ് തങ്ങളെന്ന് കോൺഗ്രസ്സ് സർക്കാരുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തെളിയിക്കുകയാണ്. കുടിയൊഴിപ്പിക്കലിന്റെയും ആട്ടിപ്പായിക്കലിന്റെയും കുടില രാഷ്ട്രീയമാണ്  കോൺഗ്രസ്സ് മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നത്.

കോൺഗ്രസിന് എവിടെ അധികാരം കിട്ടിയാലും സാധാരണ ജനങ്ങളോട് എന്തായിരിക്കും സമീപനം എന്നതിന്റെ തികഞ്ഞ ഉദാഹരണമാണ് യെലഹങ്കയിലേതും ഖമ്മത്തേതും. ഇവിടെ മുണ്ടക്കൈ - ചൂരൽമല ദുരന്തത്തിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് നൂറുകണക്കിന് വീട് വെച്ച് കൊടുക്കും എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ഇപ്പോൾ ആ വാക്ക് വിഴുങ്ങിയത്, ജനങ്ങളോടുള്ള കോൺഗ്രസ് സമീപനത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്. കോൺഗ്രസ് എല്ലാകാലത്തും എല്ലായിടത്തും ഇതേ രീതിയാണ് തുടരുന്നത്.

©പിണറായി വിജയൻ്റെ ജയൻ

India's ruling party ordered online abuse of opponents

Sadhavi Khosla, who claims India’s ruling party directly coordinated social media campaigns against leading journalists and actors. Photograph: Ahmer Khan/The Guardian

India's ruling party ordered online abuse of opponents, claims book

This article is more than 9 years old

Former volunteer for the Bharatiya Janata party (BJP) says she was told to criticise journalists, actors and political figures online

Michael Safi in Delhi

Tue 27 Dec 2016 03.59 GMT

Share

Social media trolling against Indian public figures including journalists and actors has been directly co-ordinated from inside the country’s ruling party, a new book has claimed.

An Indian former troll has alleged the 2014 prime ministerial campaign of Narendra Modi used social media volunteers to push critical messages about public figures perceived to be opposed to the Bharatiya Janata party (BJP).

Whether intended by the BJP or not, the social media campaigns would often spill over into religious and sexual trolling of the target, especially if it was a woman, said Sadhavi Khosla, the 37-year-old former party volunteer.

The trolls’ “hit list” included political opponents, such as the Congress party vice-president, Rahul Gandhi, and screenshots provided by Khosla also show that the Bollywood star Aamir Khan, was among those singled out.

She says the social media unit responsible for directing her and hundreds of other volunteers continues to operate.

The BJP did not respond to the Guardian’s request for comment but the former head of the party’s social media unit, Arvind Gupta, told the Indian Express that Khosla’s claims were unsubstantiated and that she was a supporter of the opposition Congress party.

He said the BJP had published social media guidelines on its website and never “encouraged trolling”.

Sadhavi Khosla who claims India’s ruling party directly co-ordinated social media campaigns against leading journalists and actors.

Sadhavi Khosla, who claims India’s ruling party directly coordinated social media campaigns against leading journalists and actors. 

Khosla’s account is contained in a new book by the journalist Swati Chaturvedi, published in India on Tuesday, I Am a Troll, which investigates the ties between abusive social media accounts and the BJP.

Prominent Indian women, particularly journalists, have been raising concerns for more than three years about the scale and tone of the abuse they face online, with much of it anonymous, sexually charged and fiercely nationalist.

Khosla claims in the book that starting late in 2013, and for nearly two years after, she was one of hundreds of BJP supporters receiving direct instructions on messages to push online from senior members of the party’s social media unit.

She received the orders through WhatsApp but also met senior members of the digital unit, she claims.

A fervent Modi supporter at the time, Khosla said she enthusiastically participated, using her Twitter account to criticise Rahul Gandhi and his mother Sonia, both senior members of the Congress party, which has ruled India for much of the 70 years since independence.

But she claims she grew uncomfortable when ordered to tweet criticisms of prominent Indian journalists, such as Rajdeep Sardesai and Barkha Dutt, which sometimes featured “slanderous claims”.

“It was a never-ending drip-feed of hate and bigotry against the minorities, the Gandhi family, journalists on the hit list, liberals, anyone perceived as anti-Modi,” she is quoted in the book as saying.

'Blasting and breathless': fears over India's fledgling 24-hour news media's march to war

Read more

The targets of the social media unit would end up being swarmed by critical messages that occasionally veered into criminal threats, Khosla said.

“I simply could not follow [the] directions anymore when I saw rape threats made against female journalists like Barkha Dutt,” she said.

“Every day some new person was a target and they would attack like a swarm of bees with vile sexual innuendoes, slander, rape and death threats … It made me feel suffocated as a woman.” Khosla left the unit after she was asked to spread a petition calling for SnapDeal, a shopping website, to cut its ties with the Bollywood actor Aamir Khan.

Khan, a Muslim, had attracted the ire of Hindu nationalists in November 2015 after remarking on the “growing intolerance” he felt was taking root in India.

SnapDeal released a statement at the time distancing itself from the actor’s comments and did not renew his contract in February this year. Another Khan endorsement contract, for the Incredible India! tourism campaign, was also allowed to lapse, though the government has denied this was linked to the actor’s remarks.

“I realised that my hero had become a ‘Muslim’,” Khosla said. “For me he had just been an Indian actor. I felt like my country was changing.”

Modi, 66, is a pioneer of social media among Indian politicians, posting regular updates to his 25 million followers.

The BJP was among the first major Indian parties to establish a website, and the head of its technology unit, Arvind Gupta, has rhapsodised about the potential for social media to bypass mainstream TV news and press.

In July 2015 Modi drew criticism for inviting 150 social media supporters to his residence for a meet-and-greet, among them Twitter users who had used sexual slurs and levelled other abuse at women online.

Chaturvedi, the author of the new book, has herself been the target of social media trolling, filing a police complaint last year against an anonymous Twitter account that had deluged her with malicious posts.

Prof K Jaishankar, the executive director of the Tamil Nadu-based Centre for Cyber Victim Counselling, said India’s corrosive online culture was partly due to the freedom the internet granted women in a conservative society.

'Social media can be a pretty ugly place if you're a woman in politics'

Read more

“The problem is that India is typically patriarchal, and women in public space are not easily accepted,” he said. “When it comes to cyberspace it becomes very easy for them [to participate]

“But the patriarchy pervades in cyber space too … Naturally, [trolls] don’t like the presence of women, they don’t like that women comment on issues or are very vocal and articulate,” he said.

“Many of the women who are coming online are elites, like the editor of a magazine or an actor. Whereas the trollers are typically men from a rural or rural-urban continuum, and the internet is the only way they can access these women.

“So that is one of the reasons why probably they gain a kind of pleasure from targeting high-profile women,” he said.

India’s minister for women, Maneka Gandhi, has acknowledged that “viciousness against women on the net” is a problem and set up a hashtag for people to report abuse.

 

Back to top

© 2026 Guardian News & Media Limited or its affiliated companies. All rights reserved. (dcr)

സോറി മിസ്റ്റർ രമേശ്‌ ചെന്നിത്തല, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണ്. എ.വിജയരാഘവൻ

സോറി മിസ്റ്റർ രമേശ്‌ ചെന്നിത്തല, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് തെറ്റാണ്. എ.വിജയരാഘവൻ

സർക്കാർ ഒരു ‘ഫെസിലിറ്റേറ്റർ’ മാത്രമായാൽ മതി എന്ന വാദം നവലിബറൽ നയത്തിന്റെ വക്താക്കളുടേതാണ്. ഇപ്പോൾ കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്ന സർക്കാരിന്റെ ശിങ്കിടി മുതലാളിത്ത നയങ്ങളും ഇതു തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ഇതിൽ നിന്നും നേരെ വ്യത്യസ്തമായ നിലപാടാണ് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റേത്. അതാണ് ജനപക്ഷ ബദൽ. ഈ അടിസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് സംബന്ധിച്ച ചർച്ചയിലേക്ക് ഒടുവിൽ താങ്കൾ എത്തിയത് നന്നായി. 

കുത്തകകൾക്കും വൻകിടക്കാർക്കും തടിച്ചു കൊഴുക്കാനുള്ള മേച്ചിൽപ്പുറമായി നാടിന്റെ സാമ്പത്തിക മേഖലയെ മാറ്റി കൊടുക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമാണ് ഈ ‘ഫെസിലിറ്റേറ്റർ’ എന്ന പദം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.  അങ്ങനെ ശിങ്കിടിവേല എടുത്തതിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഒരുകാലത്ത് പൊതുമേഖലയിലെ വൻകിട കമ്പനിയായിരുന്ന BSNL ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിലായത്. കോൺഗ്രസും ബിജെപിയും ഒരുപോലെ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന നവലിബറൽ നയങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഈ ശിങ്കിടിവേല ചെയ്ത് കിട്ടുന്ന കമ്മീഷനും വാങ്ങി പോക്കറ്റിലിട്ട് മിണ്ടാതെയിരിക്കണം എന്നാണ് മുതലാളിത്തം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ബി ജെ പി അറപ്പില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന അതേ നയമായിരിക്കും വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ വന്നാലും കോൺഗ്രസിന്റേത് എന്ന് തുറന്നു പറയുകയാണ് ചെന്നിത്തല. ഈ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രതിരോധിക്കാൻ ജനങ്ങൾക്ക് അറിയാം.

സർക്കാർ ‘ഫെസിലിറ്റേറ്റർ’ പണി മാത്രമെടുത്താൽ മൗലികാവകാശ സംരക്ഷണവും സാമൂഹ്യനീതി നടപ്പാക്കലും ദുർബല വിഭാഗ സംരക്ഷണവും പൊതു ഉടമസ്ഥതയിൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും ആര് ചെയ്യും. പാവപ്പെട്ടവന്റെ പ്രയോറിറ്റി ആര് നടപ്പാക്കും? ലാഭമുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ ചെല്ലാനം കടൽഭിത്തിയും പെരുമ്പളം പാലവും ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ? അങ്ങനെ സർക്കാർ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ‘ഫെസിലിറ്റേറ്റർ’ മാത്രമായിരുന്ന രാജ്യങ്ങളിലും നാടുകളിലും കോവിഡിന്റെ സമയത്ത് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ? പുഴുക്കളെ പോലെ മനുഷ്യർ വീണു മരിച്ചപ്പോഴും കൊടുക്കാൻ ഓക്സിജനും വെന്റിലേറ്ററും മരുന്നും ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. കേരളത്തിലോ, ഇതെല്ലാം ആവോളമുണ്ടായിരുന്നു. നമ്മൾ മരണസംഖ്യ പിടിച്ചുനിർത്തി. മനുഷ്യരെ ചേർത്തു പിടിച്ച് രക്ഷിച്ചു. അതാണ് വ്യത്യാസം. ലോകത്ത് അണുവായുധങ്ങൾ ആവോളം ഉള്ളപ്പോഴാണ് ജീവവായു തീരെ ഇല്ലാതെ പോയത് എന്ന് ഓർക്കണം.

കെ ഫോണിന്റെ കാര്യമാണല്ലോ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. സോറി മിസ്റ്റർ ചെന്നിത്തല, കെ ഫോൺ സർക്കാർ ചെയ്യേണ്ടതു തന്നെയാണ്. ഇന്റർനെറ്റ്‌ മൗലികാവകാശം ആക്കിയ സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. ഇവിടെ ഇത്തരം IT ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറും പൊതു ഉടമസ്ഥതയിൽ തന്നെ നടക്കേണ്ടതുണ്ട്. സർക്കാർ പിന്മാറുകയല്ല, ഈ സർക്കാർ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയാണ്. അത് തുടരും.

©A.Vijayarghvan

അമർത്യാ സെന്നും അലവലാതി ആവുമോ ?

വിഷൻ 31 സെമിനാറിൽ പങ്കെടുക്കരുത് എന്നും പറഞ്ഞ് അമർത്യാ സെൻ ഉൾപ്പെടുള്ളവർക്ക് കത്തയച്ച

രമേശ് ചെന്നിത്തലയടക്കം ഇത് കേൾക്കണം

“കേരളത്തിന്റെ മനുഷ്യവിഭവശേഷി വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ തെറ്റിയില്ല എന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ  സന്തോഷമുണ്ട്” 

അമർത്യ സെൻ പറയുന്നു. 

വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, സാമൂഹിക സഹകരണം എന്നിവയിലൂടെ മനുഷ്യവിഭവ ശേഷി വികസിപ്പിച്ച് കേരളം കൈവരിച്ചത്  അതിശയിപ്പിക്കുന്ന നേട്ടങ്ങളാണ്, അമർത്യ സെൻ പറഞ്ഞു. ഇന്നലെ കേരള സംസ്ഥാന ആസൂത്രണ ബോർഡ് സംഘടിപ്പിച്ച വിഷൻ 31 എന്ന സെമിനാറിൽ പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. 

കേരളത്തിന്റെ വികസന ചരിത്രത്തിൽ എപ്പോഴും കേൾക്കുന്ന പേരാണ് അമർത്യ സെന്നിന്റേത്. കേരള മാതൃക എന്ന പ്രയോഗം പോലും വികസന സംജ്ഞകളിൽ വന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കേരളം രൂപം കൊണ്ടിട്ട് 75 വർഷം തികയുന്ന 2031ൽ കേരളം എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്നതായിരുന്നു വിഷൻ 31 ന്റെ പ്രധാന അന്വേഷണം.

“1956 ൽ കേരളം രൂപീകൃതമാകുമ്പോഴും 1957 ലെ ആദ്യ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുമ്പോഴും ഞാൻ കൽക്കട്ടയിൽ ആയിരുന്നു. അക്കാലത്തെ ആവേശം ഇന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യ പരിരക്ഷ, സാമൂഹിക സഹകരണം എന്നിവയിലൂടെ യാഥാസ്ഥിതികമല്ലാതെ, പരീക്ഷണാത്മകമായി മാനവ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ കേരളത്തിലെ ഇടത് രാഷ്ട്രീയത്തിന് കഴിയുമോ എന്ന് അന്ന് കോളേജ് സ്ട്രീറ്റിലെ കോഫി ഹൗസുകളിൽ വലിയ സംവാദങ്ങൾ നടക്കുമായിരുന്നു.” അമർത്യ സെൻ ഓർക്കുന്നു.

“സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന കേരളത്തിന് വികസനത്തിനായി പണം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന് പലരും അന്ന് എന്നോട് വാദിച്ചിരുന്നത് ഞാൻ ഓര്‍ക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് പ്രതിശീർഷ വരുമാനത്തിലും, ദാരിദ്ര്യ നിർമ്മാർജ്ജനത്തിലും, ആയുർ ദൈർഘ്യത്തിലും, ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലകളിലും കേരളം മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ പഴയ സംശയ വാദികൾക്കെല്ലാം സൗജന്യമായി കോഫി വാങ്ങി നൽകാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്.”

“പ്രായം കൂടുന്തോറും യൗവനകാലത്ത് ഞാൻ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന ആശയങ്ങൾ ഇന്നും അതേ പോലെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കാറുണ്ട്.” സെൻ പറഞ്ഞു: “എല്ലാ ആശയങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇന്ത്യയിലെ മതേതരത്വത്തിന്റെ അചഞ്ചലമായ കരുത്തിനെ കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ആത്മവിശ്വാസം അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ മഹാരാജ്യത്തിന് മേൽ സംഘടിതമായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സങ്കുചിത ചിന്താഗതികളെ നാം എങ്ങനെ ചെറുക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും മതനിരപേക്ഷതയുടെ ഭാവി.”

“എങ്കിലും, എന്റെ ചില പഴയ ബോധ്യങ്ങൾ ഇന്നും എന്നിലുണ്ട്, അവ പണ്ടത്തെ പോലെ തന്നെ ശക്തവുമാണ്. ഈ ആശയങ്ങൾ പൊതുവില്‍ കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവുമായും പ്രത്യേകിച്ച് സ്വതന്ത്ര കേരളത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായും ഏറെ ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. പ്രധാനമായും ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ തുടങ്ങാം; പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വളരെ ദൂരെയുള്ള ആഫ്രിക്കയിൽ നടന്ന ചർച്ചകളിൽ കേരളം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് അത്ഭുതകരമായി തോന്നാം. പക്ഷേ അത് സംഭവിച്ചു; 1304 ൽ ടാൻജിയറിൽ ജനിച്ച പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനും സഞ്ചാരിയുമായ ഇബ്നു ബത്തൂത്ത, ഇന്നത്തെ ഘാനയ്ക്കും മാലിക്കും ഇടയിലുള്ള ഇവാൾട്ടൻ എന്ന രാജ്യം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ അവിടുത്തെ സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും അവരുടെ സാമൂഹിക പദവിയും സ്വത്തവകാശവും കണ്ട് അതിശയിച്ചു പോയി. സ്ത്രീകളുടെ തുല്യതയെ അംഗീകരിക്കാതിരുന്ന ബത്തൂത്ത, മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളുടെ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട അവസ്ഥയുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഇവാൾട്ടനിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തോട് വിയോജിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. 

സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളും മരുമക്കത്തായവും ഇത്തരത്തിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് തന്റെ യാത്രകൾക്കിടയിൽ മറ്റൊരിടത്ത് മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ സ്ഥലം ഇന്ത്യയിലെ കേരളമായിരുന്നു.”

“കേരളത്തിന്റെ സമീപകാലത്തെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയിൽ സ്ത്രീകൾ വഹിച്ച പങ്കിനെ കുറിച്ച് ധാരാളം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ കേരളം നമുക്ക് നൽകുന്നത് കേവലം ആധുനിക അനുഭവങ്ങൾ മാത്രമല്ല, അതിന് പിന്നിലുള്ള ശക്തമായ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം കൂടിയാണ്.”

“ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കേരളം പുലർത്തിയ തുറന്ന സമീപനമാണ് മറ്റൊരു ചരിത്ര നേട്ടം. ഇന്ത്യയുടെ ബൗദ്ധികമായ മഹത്വം വിഘടന കാഴ്ചപ്പാടായ സനാതന പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നാണെന്ന തരത്തിൽ ഇന്ന് പല പ്രചാരണങ്ങളും നടക്കുന്നുണ്ട്. പുരാതന ഇന്ത്യയിൽ വലിയ ബൗദ്ധിക നേട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നത് സത്യമാണ്, പക്ഷേ അവയൊന്നും പുറത്തു നിന്നുള്ള ആശയങ്ങളെ അവയുടെ ഉറവിടം നോക്കി തള്ളിക്കളഞ്ഞു കൊണ്ടായിരുന്നില്ല.” “അറിവുകൾ പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുന്ന രീതിക്ക് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് പുരാതന ഇന്ത്യൻ ഗണിതശാസ്ത്ര ചരിത്രം. ഇന്ന് 'വേദഗണിതം' എന്ന പേരിൽ പല വലിയ അവകാശവാദങ്ങളും ഉയരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഗ്രീക്ക്-ബാബിലോണിയൻ ഗണിത ശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തോടെയാണ് ഇന്ത്യൻ ഗണിത ശാസ്ത്രം യഥാർത്ഥത്തിൽ വളർന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഈ ഗണിതശാസ്ത്ര ഫലങ്ങൾ പിന്നീട് അറബിക്, ചൈനീസ്, യൂറോപ്യൻ ഗണിതശാസ്ത്ര മേഖലകളെ വലിയ രീതിയിൽ സ്വാധീനിച്ചു (യൂറോപ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ പ്രധാനമായും അറബിക് അറിവിന്റെ വിന്യാസത്തിലൂടെ). 

ഈ മാറ്റത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പാടലീപുത്രത്തിൽ (ഇന്നത്തെ പാട്ന) ജീവിച്ചിരുന്ന ആര്യഭടനായിരുന്നു; അദ്ദേഹം കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ളയാളാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ട്, കാരണം അക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ സ്വദേശത്തും വിദേശത്തും പ്രശസ്തരായ ഒട്ടേറെ ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞരും ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരും ഉണ്ടായിരുന്നു.”

“ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ തന്നെ ജൂതന്മാർ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ, മുസ്ലീം വ്യാപാരികൾ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തു നിന്നുള്ള ആക്രമണകാരികൾ വരുന്നതിനും എത്രയോ മുമ്പ്), പാഴ്സികൾ, ഒടുവിൽ ബഹായികൾ വരെ കേരളത്തിൽ എത്തിയിരുന്നു. കേരളം ഇന്ത്യയുടെ പ്രവേശന കവാടമായി പ്രവർത്തിച്ചത് ഇന്ത്യയ്ക്ക് മൊത്തത്തിൽ ഗുണകരം ആയതിനൊപ്പം, കേരളത്തിനെ ഒരു പരീക്ഷണാത്മകവും തുറന്ന മനസ്സുള്ളതുമായ ഒന്നായി മാറ്റുന്നതിലും വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു എന്നതാണ് എന്റെ വാദം.”

“എങ്കിലും മതനിരപേക്ഷതയുടെ സുരക്ഷയും പുരോഗതിയും കൂടി ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് കൂടുതൽ സന്തോഷം ആകുമായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ മതനിരപേക്ഷതയ്ക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളികൾ ഇല്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യയുടെ മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളിലും സ്ഥിതി വഷളായിട്ടുണ്ട്. എഴുപത്തഞ്ചാം വയസ്സിലേക്ക് കടക്കുന്ന കേരളം ഇന്ത്യയ്ക്ക് മൊത്തത്തിൽ ഇക്കാര്യത്തിലൊരു വലിയ സംഭാവന നൽകുമോ എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.”

ശുഭപ്രതീക്ഷയോടെയാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്.

(copied)

I Have a Dream” Speech by the Rev. Martin Luther King Jr.

I Have a Dream” Speech by the Rev. Martin Luther King Jr. at the “March on Washington,”

1963 (excerpts)

I am happy to join with you today in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation.

Five score years ago a great American in whose symbolic shadow we stand today signed the Emancipation Proclamation. This momentous decree is a great beacon light of hope to millions of Negro slaves who had been seared in the flames of withering injustice. It came as a joyous daybreak to end the  long night of their captivity. But 100 years later the Negro still is not free. One hundred years later the  life of the Negro is still badly crippled by the manacles of segregation and the chains of discrimination. One hundred years later the Negro lives on a lonely island of poverty in the midst of a vast ocean of  material prosperity. One hundred years later the Negro is still languished in the corners of American 

society and finds himself in exile in his own land. So we’ve come here today to dramatize a shameful condition.

In a sense we’ve come to our nation’s capital to cash a check. When the architects of our Republic wrote 

the magnificent words of the Constitution and the Declaration of Independence, they were signing a 

promissory note to which every American was to fall heir. This note was a promise that all men—yes, 

black men as well as white men—would be guaranteed the unalienable rights of life, liberty and the pursuit of happiness. . . .

We must forever conduct our struggle on the high plane of dignity and discipline. We must not allow our creative protests to degenerate into physical violence. . . . The marvelous new militancy which has 

engulfed the Negro community must not lead us to distrust all white people, for many of our white brothers, as evidenced by their presence here today, have come to realize that their destiny is tied up with our destiny.

. . . We cannot walk alone. And as we walk we must make the pledge that we shall always march ahead. We cannot turn back. There are those who are asking the devotees of civil rights, “When will you be satisfied?” We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of 

police brutality. 

We can never be satisfied as long as our bodies, heavy with the fatigue of travel, cannot gain lodging in the motels of the highways and the hotels of the cities.

We cannot be satisfied as long as the Negro’s basic mobility is from a smaller ghetto to a larger one. We can never be satisfied as long as our children are stripped of their adulthood and robbed of their dignity by signs stating “For Whites Only.” 

We cannot be satisfied as long as the Negro in Mississippi cannot vote and the Negro in New York believes he has nothing for which to vote. 

No, no, we are not satisfied, and we will not be satisfied until justice rolls down like waters and righteousness like a mighty stream. . . .

I say to you today, my friends, though, even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream. It is a dream deeply rooted in the American dream. I have a dream that one day this nation will rise up, live out the true meaning of its creed: “We hold these truths to be self-evident, that 

all men are created equal.” 

I have a dream that one day on the red hills of Georgia sons of former slaves and the sons of former slave-owners will be able to sit down together at the table of brotherhood. I have a dream that one day  even the state of Mississippi, a state sweltering with the heat of injustice, sweltering with the heat of  oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice.

I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream . . . I have a dream that one day in Alabama, with its vicious racists, with its governor having his lips dripping with the words of  interposition and nullification, one day right there in Alabama little black boys and black girls will be able to join hands with little white boys and white girls as sisters and brothers.

I have a dream today . . .

This will be the day when all of God’s children will be able to sing with new meaning. “My country, ’tis of thee, sweet land of liberty, of thee I sing. Land where my fathers died, land of the pilgrim’s pride, from every mountain side, let freedom ring.” And if America is to be a great nation, this must become true. So let freedom ring from the prodigious hilltops of New Hampshire. Let freedom ring from the mighty mountains of New York. Let freedom ring from the heightening Alleghenies of Pennsylvania. Let freedom ring from the snowcapped Rockies of Colorado. Let freedom ring from the curvaceous slopes of California.

But not only that. Let freedom ring from Stone Mountain of Georgia. Let freedom ring from Lookout Mountain of Tennessee. Let freedom ring from every hill and molehill of Mississippi, from every  mountain side. Let freedom ring . . . 

When we allow freedom to ring—when we let it ring from every city and every hamlet, from every state  and every city, we will be able to speed up that day when all of God’s children, black men and white men, Jews and Gentiles, Protestants and Catholics, will be able to join hands and sing in the words of the old Negro spiritual, “Free at last, Free at last, Great God a-mighty, We are free at last.” 

Reprinted by arrangement with The Heirs to the Estate of Martin Luther King Jr., c/o Writers House as the proprietor New York, NY. Copyright: © 1963 Dr. Martin Luther King Jr. © renewed 1991 Coretta Scott King.

ERADICATION OF EXTREME POVERTY IN KERALA

POVERTY IN KERALA 

The eradication of extreme poverty in Kerala 

has garnered international attention, marking a 

significant milestone in the state’s historic efforts 

to alleviate poverty since its formation. This 

experiment has also shown the world that there 

are alternative and speedy pathways to achieving 

this important goal, which are possible when 

governments demonstrate a resolute commitment 

to prioritising a pro-poor agenda. This achievement 

of Kerala assumes great importance in India, 

which has a long history of implementing targeted 

programmes to reduce poverty. 

The Government of India’s initiatives for poverty 

alleviation since independence could be classified 

under four categories: self-employment, wage-

employment, food-security, and social-security 

schemes. However, despite the large number of 

programmes and the significant resources invested 

in them, their overall impact has been limited. 

Many authors have noted that they were hindered 

by poor targeting and fragmented execution, 

resulting in an inability to address the underlying 

problem directly. As a result, a substantial 

segment of the population continues to live in 

poverty. Although recent national estimates of 

multidimensional poverty by NITI Aayog suggest 

that poverty in India has declined from 29.17 

per cent in 2013-14 to 11.28 per cent in 2022-23, 

these figures warrant cautious interpretation. Many 

authors have pointed out that these estimates are

based on NFHS 2020–21 data collected during 

the COVID-19 pandemic and may therefore not 

accurately reflect the actual poverty situation in 

the country. This implies that the country needs 

to focus more on realistic estimation of poverty 

and to reduce it in a time bound manner to ensure 

equitable growth, rather than the skewed and 

uneven growth model that currently predominates. 

Globally, it has been claimed that extreme poverty 

has been declining rapidly since 1990, lifting more 

than 1 billion people out of deprivation, according 

to the World Bank’s Poverty, Prosperity, and 

Planet report (2024). Accordingly, the world 

was closer than ever to ending extreme poverty 

by 2019. However, the COVID-19 pandemic 

and subsequent economic shocks have reversed 

this progress, and extreme poverty has risen for 

the first time in decades. In 2024, it is estimated 

that approximately 8.5 per cent of the world’s 

population-around 692 million people-still lived on 

less than $2.15 a day, with recent declines stalling 

due to slower economic growth, inflation, conflict, 

and fragility. It is evident that these disruptions 

would have likely influenced poverty levels in 

India, and consequently in Kerala, as the pandemic 

had a significant impact on both. 

It is in this context that Kerala’s experience 

with poverty reduction becomes particularly 

noteworthy. In fact, this marks a significan

milestone in the state’s ongoing commitment to 

the well-being of its people. As it is widely known, 

in Kerala, poverty reduction has been an integral 

part of economic policy since the formation of 

the first Ministry in 1957. Early government 

initiatives, including land reforms, a robust public 

distribution system, universal education, social 

security measures, and health services, laid a solid 

foundation for improving the lives of the poor. 

It was on this bedrock that later interventions, 

such as the comprehensive literacy campaign, 

democratic decentralisation, and a range of welfare 

measures, were able to take root and transform 

social outcomes. Over the last nearly three 

decades, Local Governments, in particular, have 

played a pivotal role in advancing this mission by 

implementing a broad spectrum of social welfare 

programmes on their own, alongside various 

thoughtfully devised state-sponsored schemes 

and a few centrally sponsored programmes. It is 

these multiple approaches adopted by successive 

governments that have substantially reduced 

poverty levels in the state, culminating in the 

declaration of the eradication of extreme poverty 

on November 1, 2025. 

Major initiatives for poverty alleviation in the 

past

As stated above, the state government has 

implemented several programmes for poverty 

alleviation, with varying results. Various poverty 

alleviation programmes sponsored by the 

central government have also been implemented 

from time to time. Among these efforts, the 

establishment of Kudumbasree was a major 

catalyst in Kerala’s poverty alleviation efforts, 

significantly strengthening community-based 

interventions. Kudumbasree originated with the 

rollout of the historic People’s Plan Campaign, 

which redefined the development paradigm of 

Kerala. Both the People’s Plan programme and 

the efforts of Kudumbasree have contributed 

significantly to poverty reduction, with the 

poor households being given opportunities for 

livelihood. 

One of the innovative poverty alleviation 

programmes implemented by the state government 

with the help of the Kudumbasree network 

was Ashraya, which was launched to address 

the needs of the poorest and most vulnerable-

destitute families and those with physical or mental 

disabilities-who often remained excluded from 

mainstream anti-poverty schemes and lacked the 

awareness or ability to claim their entitlements. 

By 2015, Ashraya had reached over 72,000 

families across nearly all local governments, with 

projects worth Rs. 4,107.6 million. However, the 

programme faced limitations, including a lack of 

ownership by local self-government institutions, 

a narrow focus on housing and food rather than 

comprehensive poverty alleviation, and insufficient 

community participation.

In 2017, Ashraya was restructured as Agathirahitha 

Keralam (Destitute-Free Kerala) to expand 

its scope and improve targeting. The revised 

framework broadened the criteria for vulnerability-

such as including fisherfolk along with SC/ST 

communities-and strengthened coordination 

between Kudumbashree, Local Governments, 

and other development departments. In this 

ongoing programme, Kudumbashree provides 

a challenge fund (40 per cent of the total project 

cost, up to Rs40 lakh for general projects and Rs 

50 lakh for ST projects), with the remaining funds 

contributed by Local Governments. Assistance 

is delivered through customised plans tailored 

to the specific needs of each household. Unlike 

the earlier version, Destitute-Free Kerala has 

also incorporated digital tools, including a mobile 

application for beneficiary identification and 

project preparation, enhancing both efficiency and 

transparency.

These sustained efforts have had a significant 

impact on reducing poverty in Kerala. Kerala’s 

absolute poverty ratio fell from 59.9 per cent 

in 1973–74 to 25.43 per cent in 1993–94, and 

further to 11.3 per cent by 2011–12. As of 2011–

12, rural poverty had decreased to 7.3%, while 

urban poverty remained at 15.3 per cent. The 

state has also consistently performed well on 

multidimensional poverty indicators. According to 

NITI Aayog’s inaugural Multidimensional Poverty 

Index (MPI) 2021, Kerala recorded the lowest 

multidimensional poverty levels in the country, 

with minimal deprivation across indicators such as 

child and adolescent mortality (0.19%), maternal 

health (1.73%), years of schooling (1.78%), 

school attendance (0.3%), and sanitation (1.86%). 

Only a small fraction of households experienced 

deprivation in nutrition, housing, drinking water, 

electricity, assets, or access to banking.

The progress continued in subsequent years. 

In NITI Aayog’s latest report, National 

Multidimensional Poverty Index: A Progressive

Review 2023, Kerala’s multidimensionally poor 

population further declined from 0.71% to 0.55% 

between 2015–16 and 2019–21, reaffirming the 

state’s position as a national leader in poverty 

alleviation.

Why the Extreme Poverty Eradication 

Programme?

Although Kerala has consistently performed 

better than most Indian states in reducing average 

poverty levels, a marginal section of its population 

has continued to experience extreme deprivation, 

requiring targeted interventions to overcome it. 

Viewed in the context of the broader global effort 

to eradicate extreme poverty, this persistence 

-despite Kerala’s comparatively strong social 

indicators-underscored the need for focused 

policies to ensure that the benefits of development 

reach those who remain most vulnerable.

Recognising this, the re-elected government 

resolved at its very first cabinet meeting on 20 

May 2021 to implement a five-year programme to 

eradicate extreme poverty in the state-an initiative 

that later would be regarded as a landmark in 

Kerala’s development trajectory. The Extreme 

Poverty Eradication Programme (EPEP) aims 

to identify extremely poor households and the 

root causes of their deprivation, and address the 

specific causes in each household by integrating 

social welfare programmes, livelihood generation 

schemes and access to essential services. 

Unique features of Kerala’s Extreme Poverty 

Eradication Programme

Kerala’s Extreme Poverty Eradication Programme 

is distinguished by a set of core features that make 

it unique in its approach. Firstly, the programme 

addresses all categories of people who have 

been historically and socially extremely deprived. 

Secondly, the programme follows a participatory 

identification process, which relies on community-

level engagement and the involvement of elected 

representatives and ordinary citizens, to ensure 

that the details of even the most vulnerable and 

voiceless households are collected. Thirdly, this 

process is multidimensional, focusing on four 

critical indicators-food insecurity, unsafe housing, 

lack of basic income and severe health distress-

thereby ensuring that those who are genuinely 

experiencing extreme deprivation are accurately 

identified and targeted. 

Another defining feature is the automatic inclusion 

of families experiencing severe distress, such 

as those affected by chronic illness, disability, 

or destitution. This safeguards against the 

exclusion of individuals who are unable to seek 

assistance or articulate their needs. Fourthly, this 

programme prioritises convergence across sectors 

and departments, integrating interventions from 

health, social welfare, housing, local governance 

and livelihood. This enables a unified response, 

addressing the multiple deprivations faced by 

households rather than offering fragmented, 

scheme-based support.

Fifthly, the implementation is decentralised, 

with Local Governments playing a central role 

in planning, execution, and monitoring. Each 

identified household receives a customised 

intervention plan, tailored to its specific needs-

ranging from food support and health care to 

housing assistance, livelihood creation, and long-

term care services. Continuous follow-up by 

frontline workers ensures timely interventions and 

prevents families from slipping back into extreme 

deprivation.

This approach undoubtedly emphasises Kerala’s 

commitment to inclusive growth, aligning with 

the United Nations Sustainable Development 

Goals. It signifies a shift from generalised poverty 

alleviation to precision-targeted interventions, 

thereby ensuring that no citizen is left behind 

due to their inability to raise their voices. The 

programme has attempted to distinguish between 

poverty and extreme poverty, rather than treating 

these two conditions as one and the same. This 

has clarified the nature of interventions, enabling 

the implementation of targeted interventions 

specifically designed to address extreme poverty. 

It has been concluded from the field observations 

and close reviews that those in extreme poverty 

cannot progress in life or transcend poverty 

without substantial governmental and societal 

support. This scheme was initiated to rescue such 

families from the threat of extreme poverty.

Extreme Poverty Identification Programme 

(EPIP)

The Extreme Poverty Eradication programme was 

first implemented on a pilot basis in three different 

corners of the state-Vadakkanchery Municipality 

(Thrissur), Anchuthengu Gram Panchayat 

(Thiruvananthapuram), and Tirunelli Gram 

Panchayat (Wayanad). Based on this, the project 

was extended to all local governments in the 

state. Thus, a Statewide survey was conducted to

identify extremely poor households based on four 

key deprivation categories: lack of food, income, 

health, and shelter. The Local self-government 

department was the nodal agency that conducted 

the survey. The survey targeted households not 

previously covered under the Ashraya programme, 

the State’s flagship programme for identifying the 

destitute, which had 1.57 lakh beneficiaries.

Basic approaches to identifying the extremely 

poor

Extreme poverty is the most severe form of socio-

economic deprivation, occurring when individuals 

or families are unable to secure adequate food, 

access healthcare, obtain safe housing, or earn a 

basic income. Among these, food insecurity is a 

prime determinant, as households may slip into 

starvation when they cannot afford sufficient 

food, especially when public food supplies are 

unavailable, or when they lack the means or 

physical ability to cook and consume it. Health-

related distress is another major driver. High 

morbidity rates and chronic illnesses-such as 

kidney, liver, and heart diseases, stroke, and 

severe mental health conditions-frequently reduce 

individuals’ ability to work. Persons with severe 

disabilities also face significant barriers to earning a 

livelihood. As a result, health problems often push 

families into extreme poverty. Income distress, 

whether due to reduced work capacity, loss of 

income from assets, or overwhelming debt, further 

exacerbates vulnerability. Housing deprivation 

is another serious concern. Families unable to 

afford safe shelter are forced to live in dangerous, 

temporary or public spaces. In summary, the most 

critical factors leading to extreme poverty are food 

insecurity, unsafe housing, inadequate income and 

poor health status. These four determinants were 

therefore adopted as key indicators of extreme 

poverty. In addition to these criteria, the extent of 

social discrimination experienced due to historical, 

socio-economic, and gender-related factors was 

also considered.

Criteria adopted to identify the extremely poor

The extremely poor households were selected 

based on well-defined criteria. To start with, each 

of the four general factors contributing to extreme 

poverty was divided into sub-factors. These factors 

were further categorised into two: distress factors 

and extreme distress factors. Extreme distress 

factors were the primary criteria used to identify 

households with extreme poverty. Distress factors, 

on the other hand, were given the next priority. 

Both extreme distress factors and distress factors 

were given different weightages accordingly. A 

brief description of the extreme distress factors 

and distress factors is given in Table2.1

Table 2.1 Extreme Distress Factors and distress factors used to identify extreme poor in the state

Extreme Distress Factors Distress Factors

Food/Nutrition availability

Families who are unable to cook on their own, buy 

food from outside due to old age or physical or mental 

challenges or those who cannot pay for some one to cook

Families with children aged six or below and having 

Severe Acute Malnutrition (SAM), as per Anganwadi 

records 

Families who do not regularly receive food due to living 

on the street or in public places, or who receive free meals 

from public institutions

Health

Families who have completely lost their income earning 

capacity (from employment, assets, or investments) due to 

serious illness or have been bedridden for reasons other 

than those mentioned above

A family that has lost assets and livelihood due to 

indebtedness caused by illness or accident

Families who have lost income from employment, 

investments or assets, as part of taking care of family 

members who face physical or mental challenges or 80% of 

physical challenges at home 

Income#

A family without any member with income earning 

capacity and no income from assets or investments

A family where the primary income earner is dead or have 

abandoned the family

A poor family with only members over 60 years and is 

with physical difficulties is employed, while no other 

income-earning members/avenues are present

A family that has lost work equipment and livelihood 

opportunities in a disaster and those with no other means 

of income

A poor family without any income source and with 

members (s) above 70 years of age

Place for Residence 

Wanderers (those who have been in the local government 

area for the last year) without shelter. 

Those who live in miserable conditions in dangerous 

and unhygienic places (such as railways, roads, rivers, 

swamps, fields, near garbage dumps, edges of dirt canals, 

bus stands and markets). 

(Conditions other than sea turbulence)

Poor families who lost their homes due to debt and natu-

ral disasters

Source: Hand book on extreme poverty identification, KILA, #Social security pentsion is not considered income

A poor family without any income source and with 

members (s) above 70 years of age

Place for Residence 

Wanderers (those who have been in the local government 

area for the last year) without shelter. 

Those who live in miserable conditions in dangerous 

and unhygienic places (such as railways, roads, rivers, 

swamps, fields, near garbage dumps, edges of dirt canals, 

bus stands and markets). 

(Conditions other than sea turbulence)

Poor families who lost their homes due to debt and natu-

ral disasters

Source: Hand book on extreme poverty identification, KILA, #Social security pentsion is not considered incom

n addition, special consideration was given 

to socially backward and marginalised groups 

to address extreme poverty, and a few other 

indicators were included for such specific social 

groups. They, however, will also be eligible for 

consideration in terms of the general extreme 

distress factors and distress factors mentioned 

in Table 2.1, in addition to the distress factors 

outlined in Table 2.2

Moreover a set of criteria was also considered 

for those who are socially vulnerable for various 

reasons, to facilitate the selection process. This list 

included poor families with HIV-positive people, 

poor families with orphaned children, and poor 

families with LGBTQIA+ people. This ensures 

that poor people experiencing social isolation 

due to infections like HIV or gender specific 

discrimination are given special consideration as 

part of this programme. (Table 2.3).

Urban poverty was also considered as a distinct 

category, and special consideration was given to 

the condition of eight or more people having 

to live together in a house measuring under 150 

square feet, which was regarded as an extreme 

form of poverty.

A poor family with only members over 60 years and is 

with physical difficulties is employed, while no other 

income-earning members/avenues are present

A family that has lost work equipment and livelihood 

opportunities in a disaster and those with no other means 

of income

A poor family without any income source and with 

members (s) above 70 years of age

Place for Residence 

Wanderers (those who have been in the local government 

area for the last year) without shelter. 

Those who live in miserable conditions in dangerous 

and unhygienic places (such as railways, roads, rivers, 

swamps, fields, near garbage dumps, edges of dirt canals, 

bus stands and markets). 

(Conditions other than sea turbulence)

Poor families who lost their homes due to debt and natu-

ral disasters

Source: Hand book on extreme poverty identification, KILA, #Social security pentsion is not considered income

Table 2.2 Distress Factors for Scheduled Tribe and Scheduled caste families and coastal residents

Distress Factors for Scheduled Tribe Families

• Living in the forest, at least three kilometres from basic amenities such as public transport, primary health centres, 

schools, ration shops, and a scheduled tribe family with less than 25 cents of land. 

• Particularly Vulnerable Tribal Groups (PVTG – Kaadar, Cholanaikkan, Kattunaikkan, Koraga, Kurumba)

• Families with no other source of income and dependent only on forest produce. 

• Families with no one educated above the primary level (seventh standard) of schooling. 

• Families with a person who has to move to the neighbouring states for employment as unskilled agricultural labour 

and has less than 25 cents of agricultural land and no other employer in the family. 

• Family with a person who has a height-to-weight ratio (BMI) of less than 16 or persons with chronic 

energy deficiency.

• A family with no land to live in or that lives in a residential area of less than 150 square feet with eight or more 

members. 

Distress Factors for Scheduled Caste Families

• Those who lost their homes due to disasters. 

• Family living in an area with no transportation within 500 meters, no access to drinking water within 

100 meters and no electrification. 

• Families with no one educated above the primary level (seventh standard) of education. 

Coastal Residents

• People are regularly threatened by the sea or those who have lost their habitat due to the coastal hazards. 

• Families with no one educated above the primary level (seventh standard) of education. 

Source: Hand book on extreme poverty identification, KILA

അധികാരം കീഴാളരെ അദൃശ്യരാക്കുമോ?

പ്രൊഫസർ ആർ.രാംകുമാർ പ്രശസ്തമായ

ടാറ്റാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സോഷ്യൽ സയൻസിലെ

സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്ര അധ്യാപകനും പ്രശസ്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രവിദഗ്ദനുമാണ്.

അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു:

-------------------------------------------

അധികാരം കീഴാളരെ അദൃശ്യരാക്കുമോ?

ഞാൻ എട്ട്-പത്ത് പ്രശസ്തരെ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞ്, അവരുടെ പേരുകൾ അവിടെയും ഇവിടെയും വിതറി, അതിൽ നിന്ന് ഒരു ധാർമിക അധികാരം  നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത് അത്ര നല്ല സംവാദ ശീലമല്ല. 

പേരുകൾ അല്ല പ്രധാനം. അധികാരം, വർഗ്ഗം, ഭരണകൂടം, സാമൂഹ്യമാറ്റം എന്നിവയെ നമ്മൾ ശരിയായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രധാനം. കീഴാള ദൃശ്യതയെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് ഒട്ടും ശരിയായ  മാർക്സിസ്റ്റ് രീതിയല്ല.

ഴാക്ക് റാൻസിയേറുടെ ജനാധിപത്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള എഴുത്തുകൾ അദൃശ്യരെ ദൃശ്യരാക്കാനും കേൾക്കാത്തവരുടെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവ തന്നെ. പക്ഷേ ഒരു ഭരണകൂട സംവിധാനത്തിന് എതിരായി നിൽക്കുമ്പോഴും ഭരണകൂടവുമായി ഇടപെട്ടു കൊണ്ടും മല്ലിട്ടു കൊണ്ടും ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിർമ്മാണം നടത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ദർശനവും അത് പകർന്നു തരുന്നില്ല. ജനാധിപത്യം റാൻസിയേറിന് ആനുഷംഗികം മാത്രമാണ്; അതിനെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. ദൃഢതയുള്ള, ഈടു നിൽക്കുന്ന, ഒരു ഭരണകൂട സംവിധാനത്തെ അദ്ദേഹം ഒരു സാധ്യതയായി കാണുന്നതേയില്ല. അപ്പോൾ അസമത്വങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ഏകാധിപത്യ പ്രവണതകൾ നിറഞ്ഞ, ഒരു സംവിധാനത്തെ എതിർക്കാൻ റാൻസിയേർ ഉപയോഗപ്പെട്ടേക്കും. പക്ഷേ കീഴാളർ അവർക്കു കൂടി പ്രാതിനിധ്യമുള്ള ഒരു അധികാര ഘടന നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ എതിരിന്റെ  സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം മാത്രം നോക്കുന്ന വാദങ്ങൾ ഉപയോഗകരമല്ല. കീഴാളരുടെ ദൃശ്യത എന്നത് പ്രതീകാത്മകം മാത്രമല്ലാതെ നിലകൊള്ളണമെങ്കിൽ അധികാര സ്ഥാപനങ്ങൾ വേണം, പുനർവിതരണം വേണം, ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണ ഉപകരണങ്ങൾ വേണം, സർക്കാരിന്റെ സാമ്പത്തിക പരിസരം വേണം. അല്ലാത്ത പക്ഷം മാർക്സിസവും വെറുമൊരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം മാത്രമായി മാറും; സാമൂഹിക പരിവർത്തനം അതിന്റെ ലക്ഷ്യമല്ലാതായി മാറും.

കേരളത്തിന്റെ ഉദാഹരണം തന്നെ ഇവിടെ പറയണം. ഉപരി - മധ്യവർഗ്ഗത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയല്ല കേരളം അതിന്റെ ഇന്നത്തെ നേട്ടങ്ങൾ നേടിയത്. മറിച്ച്, അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത്, ഭൂപരിഷ്കരണം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷ, ഭവന സുരക്ഷ എന്നിവയെല്ലാം ഭരണകൂടത്തിലൂടെ നടപ്പിലാക്കിയത് കൊണ്ടാണ് ഇന്നത്തെ കേരളം കേരളമായി മാറിയത്. എപ്പോഴൊക്കെ കീഴാളരുടെ പാർട്ടിക്ക് അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ അപ്പോഴൊക്കെ ഇത്തരം പുനർവിതരണ സംവിധാനങ്ങളൊക്കെ അട്ടിമറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

1960-കൾക്ക് ശേഷം യൂറോപ്പിലെ മാർക്സിസ്റ്റുകൾക്ക് പിടിപെട്ട ഒരു പൊതു നിരാശയിൽ നിന്നാണ് ഇത്തരം കേവല സൗന്ദര്യശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ടത്. അല്ലാതെ മാർക്സിസ്റ്റ് ഭൗതിക വിശകലനത്തിൽ കൂടെയല്ല. റാൻസിയേറുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും എഴുത്തുകൾ ഫ്രാൻസിൽ തന്നെ നവ - ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളെ എങ്ങിനെ ദുർബലപ്പെടുത്തി എന്ന് നോക്കിയാൽ തന്നെ കാര്യം മനസ്സിലാകും. അവിടെ കഴിഞ്ഞ കുറെ ദശകങ്ങളായി ഇടതുപക്ഷം ശ്രമിച്ചത് രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങളോ സംഘടനയോ ഇല്ലാത്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെയും സ്ഥാപനവൽക്കരണത്തിന് എതിരെയുള്ള നിരന്തരമായ എതിർപ്പിലൂടെയുമാണ്. പക്ഷെ വലതുപക്ഷമോ? വളരെ അച്ചടക്കമുള്ള പാർട്ടി വളർത്തിയും, തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ രോഷങ്ങളെ മുതലെടുത്തും ഭരണകൂട സംവിധാനങ്ങളെ നിർദാക്ഷിണ്യം ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയുമാണ് അവർ വളർന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, ഇടതുപക്ഷം രാഷ്ട്രീയത്തെ ധാർമികവൽക്കരിച്ചപ്പോൾ വലതുപക്ഷം സംഘടിതമായ രാഷ്ട്രീയത്തെ അവലംബിച്ചു. അവർ വളർന്നു; ഇന്ന്, മറൈൻ ലെ പെന്നിന്റെ തീവ്ര - വലതുപക്ഷ നവ - ഫാസിസ്റ്റ് പാർട്ടി വലിയൊരു ശക്തിയാണവിടെ. റാൻസിയേർ ഒരു പക്ഷെ ഇത് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും എഴുത്തുകൾ -- അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ -- ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് സൈദ്ധാന്തിക പരിസരം ഒരുക്കി. പുതിയ ബദൽ സ്ഥാപനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനോ, ബഹുജന സംഘടനകൾ വളർത്താനോ, ഭരണകൂട നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കാമോ മുതിരാത്ത ഇടതുപക്ഷത്തെ ഫ്രാൻസിലെ തൊഴിലാളിവർഗം തന്നെ ഇന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. എതിർപ്പ് വെറും ധാർമികമോ, പ്രതീകാത്മകമോ ആയി ചുരുങ്ങുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സ്വാഭാവിക പരിണതഫലം. 

പിന്നെ ഗ്രാംഷിയും റോസയും. 

ഗ്രാംഷിയെ ലെനിനിസത്തിനെതിരെ നിർത്തുന്നത് അപഹാസ്യമാണ്. ഗ്രാംഷിയുടെ ഹെജിമണി ഭരണകൂടത്തിന് എതിരെ നിൽക്കുന്ന ഒരു സങ്കല്പം മാത്രമല്ല. കീഴാളർ സിവിൽ സമൂഹത്തെ കീഴ്പെടുത്തി അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു ഭാവിയെക്കുറിച്ചാണ് ഗ്രാംഷി ചിന്തിച്ചത്. അതു പോലെ, പാർട്ടിക്ക് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ബ്യൂറോക്രാറ്റിക്ക് സ്വഭാവങ്ങളെപ്പറ്റി റോസ ഉയർത്തിയ വിമർശനങ്ങൾ അധികാരത്തെയോ ഭരണകൂടത്തെയോ ഉപേക്ഷിക്കണം എന്ന് വിവക്ഷിക്കുന്നവയല്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ, ഫാസിസ്റ്റ് ഭരണകൂടങ്ങളെ എതിർത്തു തോൽപ്പിക്കാൻ ഭരണകൂടത്തിന് പുറത്തു നിൽക്കുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണ്. കീഴാളർ ഒച്ച ഉണ്ടാക്കിയാൽ തീരുന്നതല്ല ഫാസിസം. അതിന് ഭരണം പിടിച്ചെടുത്തേ തീരൂ, സ്ഥാപനങ്ങളിൻ മേൽ അധികാരം നിലനിർത്തിയേ തീരൂ, നിയമങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചേ തീരൂ.

എന്താണ് കേരളവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉയരുന്ന വിമർശനങ്ങൾ? തുടർച്ചയായ ഇടതുപക്ഷ ഭരണം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ബ്യൂറോക്രസിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, കീഴാളരും ആയുള്ള ബന്ധം ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു, ഇവയൊക്കെ അല്ലേ? പക്ഷേ ഇവയെല്ലാം ഭരണത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ഉയരുന്ന വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ് എന്നതല്ലേ ശരി? അവയെ നേരിട്ടു കൊണ്ടും പരിഹരിച്ചു കൊണ്ടും മുൻപോട്ടു പോകുന്നതിന് പകരം ഭരണമേ വേണ്ട എന്ന ആപൽക്കരമായ  നിലപാട് എന്ത് അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആണ് എടുക്കുക?വൈരുദ്ധ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിയാണോ മാർക്സിസ്റ്റുകാർ അവയുമായി ഇടപെടുന്നത്? അവയെ രാഷ്ട്രീയവൽക്കരിച്ചു കൊണ്ട് അവയ്ക്കുള്ള പരിഹാരം തേടാൻ അല്ലേ ശ്രമിക്കേണ്ടത്? അതോ അതിനു പകരം എന്തോ വലിയ ധാർമിക നിലപാടെടുത്തു എന്ന് ഭാവിച്ച് മേനി നടിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്?

പിന്നെ, ഒരു സന്നിഗ്ധ സാഹചര്യത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട സൈദ്ധാന്തിക നിലപാടും അവിടെ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ജീവചരിത്രവും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവുമില്ല. സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കൊണ്ടല്ല സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ഒരു അധികാരഘടനയെ എതിർക്കുന്നു എന്ന ഭാവേന, സ്വന്തം ജീവചരിത്രം ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ട് പുതിയൊരു ധാർമിക അധികാരം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വല്ലാത്തൊരു വൈരുദ്ധ്യമാണ്.

മുൻപ് പറയാൻ ശ്രമിച്ച കാര്യം ഒരിക്കൽ കൂടി പറയാം. കേരളത്തിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന് തുടർഭരണം ലഭിച്ചാൽ ഇടതുപക്ഷ ആശയങ്ങൾക്ക് ക്ഷയമുണ്ടാകും എന്ന് വാദിക്കുന്നത് സൈദ്ധാന്തികമായും രാഷ്ട്രീയമായും അടിസ്ഥാന രഹിതമാണ്. അതു പോലെ തന്നെ, മാർക്സിസത്തെ നിതാന്തമായ ഒരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്രം മാത്രമായി മാത്രം നിലനിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കടുത്ത മാർക്സിസ്റ്റ്  വിരുദ്ധതയുമാണ്. മാർക്സിസം സാമൂഹ്യ മാറ്റത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തമാണ്. അധികാര സ്ഥാപനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ട് തൊഴിലാളികളെയും കർഷകരെയും വിഭജിച്ച്, അടിച്ചമർത്തി, ഭരണം നടത്തുന്ന നവ - ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണതകളെ തച്ചുടയ്ക്കാൻ അധികാര സ്ഥാപനങ്ങളിൽ കീഴാള പ്രാതിനിധ്യം ഉണ്ടായേ കഴിയൂ. അതിനു പുറത്തു നിന്ന് വെറുതെ ഒച്ച വെച്ചാൽ മതി എന്ന് വാദിക്കുന്നത് ഇതേ കീഴാളരെ കൊലക്കത്തിക്ക്‌ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്. അതിന് കേരളത്തിലെ സിപിഐഎമ്മിനെ കിട്ടില്ല.

ആർ. രാംകുമാർ